1965 yılında Plymouth, B-serisi orta segment modellerini yeniden tasarladı. Temel model olarak
korurken, Savoy’u üretimden kaldırdı ve Fury’yi tam boy segmentine geri döndürdü. Bu boşluğu doldurmak için daha lüks Satellite modelini piyasaya sürdü. 1968’e gelindiğinde Plymouth’un dört B-serisi aracı vardı; bunlara GTX ve Road Runner da eklendi.
GTX, 1967’de tanıtıldı. O dönemdeki Satellite gibi, yalnızca V8 motorlar ve iki kapılı gövde seçenekleriyle sunuluyordu. Ancak GTX, standart olarak devasa 440 kübik inçlik (7,2 litre) V8 motoru ve daha üst düzey donanımlarla geliyordu. Plymouth, bu modeli “centilmenlerin kaslı arabası” olarak tanıtmıştı.


1968’de Satellite’ın sedan ve station wagon versiyonlarını da içeren tam bir seriye dönüştürülmesiyle Plymouth, daha uygun fiyatlı bir kaslı araba sundu. Elbette Road Runner’dan bahsediyorum. GTX’in aksine, daha sade bir iç mekana sahipti ve standart olarak 383 kübik inçlik (6,3 litre) motorla geliyordu. 440 V8 seçeneği yoktu, ancak 426 kübik inçlik (7,0 litre) motor opsiyon listesinde yer alıyordu.
Road Runner, 1969’da 440 kübik inçlik V8 motoru aldı; fakat bu, alışılageldik dört karbüratörlü RB versiyonu değildi. Plymouth, bu motorun altı karbüratörlü bir varyantını tanıtmak için bu isim etiketini kullandı. 3×2 karbüratörlü kurulumla donatılan bu 440 motor, dört karbüratörlü versiyondan 15 beygir daha fazla, yani 390 beygir güç üretiyordu.
Bu motor başlangıçta, birkaç ağır hizmet bileşenini de içeren A12 paketinin bir parçası olarak sunuluyordu. Dodge Super Bee’de de mevcut olan bu paket, drag yarışı tutkunlarına yönelikti. 1970’te 440 Altı Karbüratörlü motor standart bir opsiyon haline geldi. Bu, oldukça nadir rastlanan bir motor kombinasyonudur.
Burada gördüğünüz Lemon Twist renkli 1970 model hardtop, fabrikadan Altı Karbüratörlü motorla çıkmamıştı. İlk sahibi aracı standart 383 kübik inçlik V8 motorla sipariş etmişti. Ancak Air Grabber kaputunun altında, aracın ömrünün ilerleyen bir döneminde eklenen daha büyük 440 motoru gizleniyor. Motorun tarihi 1969’a dayanıyor ve dört vitesli manuel şanzımanla eşleştirilmiş. Bu kombinasyon, aracın fabrika özelliklerine uygun.
Eğer bu araç gerçek bir Altı Karbüratörlü model olsaydı, toplamda 1.815 adet üretilen Road Runner’lardan biri olurdu. Bunların sadece 697’si dört vitesli manuel şanzımanlı hardtop versiyonuydu. Ancak standart 383 motoru sayesinde bu model çok daha yaygın; Plymouth, bu aktarma organı kombinasyonuna sahip 7.993 hardtop satmıştı.
Gerçek bir V-kodlu araç olmasa da bu Road Runner oldukça etkileyici. Göz alıcı bir rengine sahip, özenle restore edilmiş bir örnek ve Air Grabber kaput, kova koltuklar ve yan çizgiler gibi birçok arzu edilen özelliğe sahip.
Eğer bu aracı garajınızda park etmek isterseniz, Road Runner şu anda Teksas’ın Celeste kentinde yer alan ve klasik Mopar araçları konusunda uzmanlaşmış bir bayi olan American Steel Classics aracılığıyla satışa sunuluyor. Fiyatı 84.500 dolar. Gerçek Altı Karbüratörlü araçların çoğu altı haneli rakamlara alınıp satılırken, bu fiyat makul mü?
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
