açıklama: Popüler olmayan görüş: Neden hızlı araçlar neredeyse anlamsız?

Hiçbir şey araba insanlarını hızlı bir steyşın arabası kadar sessizce gülümsetemez. Yüksek performans ve pratikliğin birleşiminde özellikle çekici olan bir şey var ve bunun sadece orta yaşlı bir baba meselesi olduğunu düşünmüyorum. İnsanların, bir sürü karton ve iki kopmuş dalla ucuna gitmelerine gerek olmamasına rağmen, cesaretli, kare arkalı arabalara aşırı duygusallaştığını görüyorsunuz. 

Araba tutkunlarının BMW M3 Touring ve akü konusundaki açgözlülüğüne rağmen en yeni M5 Touringhakkında bu kadar heyecan duymalarının nedeni budur. Audi RS4’leri ve RS6’ları, Merc-AMG wagon’un çeşitli versiyonları, nadir Jaguar XFR-S Sportbrake – bunların hepsi yıllar içinde belirli bir sinire dokunan arabalardır ve yakın zamanda Oxfordshire’daki bir şirket BMW’nin kendisinin asla satmaya fırsat bulamadığı bir arabayı, E46’yı üretmeye başlayacağını duyurduğunda bu sinir ana şebekeden gelen bir kabloyla dürtüldü. M3 Gezinti. 

Hızlı sitelerin çekiciliği neredeyse kesinlikle her şeyi yapabilecek gibi görünmelerinden kaynaklanıyor. Ama yakında yeni bir aile arabasına ihtiyacım olacak ve tuhaf bir şekilde güçlü bir steyşın arabasına hiç ihtiyacım yok. Açıkçası yukarıda bahsedilen arabaların çoğu mükemmel şeylerdir. Ancak herkese uyan tek beden, göründüğü kadar satış noktası değil.

Bunu kesinlikle mayo satın almak için bir temel olarak kullanmayacağım. Birden fazla üssü kapsamaya çalışan bir otomobilde her zaman bir uzlaşma olacaktır ve hızlı emlaklarda bu iki yönlüdür. Ekstra kaporta ve arkadaki büyük delik nedeniyle performans kısmı hiçbir zaman tam anlamıyla bir spor otomobil, hatta aynı modelin sedan versiyonu kadar iyi olamayacak. Daha sert süspansiyon ve kaburgaları sıkıştıran koltuklar nedeniyle pratiklik ve kullanışlılık kısmından genellikle ödün verilir.

Beni gerçekten hızlı sitelerden uzaklaştıran şey hayal kırıklığıdır. Çoğunluğu bozkırda durup benzin istasyonunda sandviç yiyen ve ayak karıştırma hakkında konuşan bir grup herif tarafından yürütülen dergi grup testleri için bir araya getirildiğinde muhteşem şeyler gibi görünüyorlar. Bunlar, aslında herhangi bir ihtiyacı olmayan ve muhtemelen hiçbir zaman satın almayacak olan çevrimiçi insanlar için bir şehvet nesnesidir. Ancak, gerçekten bir aileniz ve muhtemelen bir tür köpeğiniz olduğu için bir aile arabasına ihtiyacınız varsa, büyük çantaları ve küçük bisikletleri de alabilecek bir arabada metrik bir miktar güce sahip olmak, o kadar da zor değil. 

Aslında kusmuk çocuklar ve yaralı bir Labrador istemediğiniz sürece tüm bu performansı çok sık kullanamazsınız ve bu arada, arabadaki herkes ve her şey için hayatı biraz daha kötü hale getiren daha sert, daha az konforlu süspansiyonla dolaşıyorsunuz. Bu sinir bozucu. İşte bu nedenle, M3 Touring duyurulduğunda, gerçek günlük yaşamda M340i vagonunda daha çok zaman geçirebileceğinizi düşünmeden edemedim.

Aslına bakılırsa, ki bu muhtemelen evo’da kabul edilmesi çok kötü bir şey, ben aile arabalarımı bundan daha sıkıcı olarak seviyorum. Sürüşü kötü değil, sinir bozucu ya da kötü tasarlanmış değil. Sadece sessizce sıkıcı. Şöyle düşünün: Hepimiz BASE atlayışları yapan ve bazen Stockholm’de olduğunu söyleyen mesajlar gönderen ancak nedenini hatırlayamayan bir arkadaşımızın olmasını sevebiliriz. Muhasebecimizin ya da göz cerrahımızın bu tür davranışlarını istemeyiz. Bu da beni en son Volkswagen PassatEstate’e getiriyor.

Bunu fark etmemiş olabilirsiniz çünkü 2000’li yıllarda W8 versiyonunun mühendislik tutkusu hayalinden bu yana hiç kimse Passat’ı fark etmemişti; bu nedenle Passat’ın artık en azından Avrupa’da yalnızca steyşın olarak satıldığını duyunca şaşırmış/ilgisiz kalmış olabilirsiniz. Aynı zamanda, sanki birileri işlerin biraz fazla güzelleştiğini ve yerel geri dönüşüm merkezinde insanların dikkati dağılmadan önce bu durumun yumuşatılması gerektiğini fark etmiş gibi, son nesle göre daha az güzel görünümlü hale getirildi. 

Ama birkaç ay önce bir Passat ödünç aldığımda hoşuma gitti çünkü kulağa ne kadar sıkıcı gelse de, özeti gerçekten anlamıştı. Ve amaç, yapacak başka bir işi olduğu için sportif olmaya çalışmayan, kullanışlı, mantıklı ve sinir bozucu bir araba olmaktı. Yaşamın önüne geçmemeyi, yararlı ama dikkat çekmemeyi, çocuklarımla arabada neden milkshake içemediklerini tartışırken otoyolda düz ve dürüst bir şekilde ilerlemeyi ve sonra eşimle, bir arabaya süt dökerseniz ‘bir kenara yazmanız ve hemen ezmeniz gerektiğini’ söylemenin ‘abartılı’ olup olmadığı konusunda eşimle tartışmayı içeren bir iş.

Böyle durumlarda muazzam güç ve piste hazır şasi boşa gider. Bu yüzden hızlı bir mülk sahibi olma konusunda umutsuz değilim. Onlar araba dünyasının sporkları. Güzel fikir, ancak her biri bir iş yapmak üzere tasarlanmış iki ayrı şeyin yamalanması değil. Ve bunlardan birinin biraz sıkıcı olabileceğini kabul ederseniz her şey çok daha kolay olur.