Farah: Porsche Taycan’daki Kazada 35.000 Dolar Harcamışım

Arabaları sevdim, ama aynı zamanda araçların çevre için kötü olduğunu biliyorum; ister benzinli, ister elektrikli, ister dizel olsunlar. Özellikle yeni arabalar, üretimi için enerji ve ham madde gerektirir ve genellikle çalıştırmak ve bakımı daha pahalıya mal olur. Bana göre bu ilk aşamadaki çevresel etki, yükselen tamir maliyetleriyle karşı karşıya kalsam bile eski, verimli arabaları yolda tutmak için daha da güçlü bir neden. Ancak verimlilik çabasında bir denge olmalı.

Eğer gezegen için önemsiyorsanız, şu anda ABD’deki en verimli seçim, bakımlı bir ikinci el EV satın almak. Sizin için sıfırdan yeni bir araba üretilmedi ve onu monte etmekten kaynaklanan karbon ayak izi artık birden fazla sahibe bölündü. Ne kadar uzun sürerseniz, o kadar temiz olur (bir yakıtlı arabaya kıyasla).

Neredeyse iki yıldır, Aralık 2024 itibarıyla Amerika Birleşik Devletleri’ndeki en ucuz ikinci el Porsche Taycan Cross Turismo olan araçla L.A.’da dolaşıyorum. Şehirciklerde sürmek için EV’leri sevdiğim kadar, yüksek sıkıştırma oranlı, hafif uçak diski, manuel vites kutulu, orta motorlu bir canavarı kanyon yolculuğu için seviyorum: her ikisi de kendi amacı için uygun. Bir EV satın alarak siyasi ya da çevresel bir mesaj vermeye çalışmadım—kişisel bir değer ve eğlenceli bir halk deneyi gördüm. Nitekim bir Taycan, kötü yapıldığı için değil, sıfırdan itibaren hızlıca değer kaybediyor.

Sıfırdan 139.000 dolar etiketlenen araç, 26.000 mil ile bana 64.800 dolar artı vergiye mal oldu. O zamandan beri yaklaşık 12.000 mil boyunca mükemmel bir araba oldu: rahat, hızlı, dinamik ve neredeyse tamamen güvenilir, birkaç yazılım takılması ve iki gerçek mekanik tamir dışında, tümü Porsche Onaylı ikinci el sınırsız mil garantisi altında halledildi. Bir Taycan, çoğu kişi için hâlâ yarı egzotik bir Porsche olsa da, dört kişilik elektrikli station wagon ailemin en “normal” arabası.

Bu yüzden arkadaşımın arabayı alıp karısıyla göle gidesi diye ödünç verdim. Arkadaşım araba meraklısı değil ama beni 30 yıldır tanıdığım sürece kazaları, dalkavukluğu ya da başka herhangi bir kırmızı bayrak işareti yoktu. Ödünç vermek için mükemmel kişi. Ve bu yüzden o hafta sonu aldığım telefonu asla tahmin etmezdim: Arabamla bir kaza geçmişti.

Kazaya şükür kimse yaralanmadı. Ayrıca şükür (ilişkimiz için) kaza onun suçuydu, kendisinin ısrarla belirttiği, bir polis raporuyla desteklendiğim ve sigorta hasar uzmanım tarafından da onaylandığı için. Aslında, kırmızı ışıkta dururken, kısa sürüş kariyerinde uzun bir kazaları geçmişi olan genç bir kadın tarafından arabadan çarpıldı.

Telefonu aldığım için öfkeli olsam da, kaza yerinin fotoğrafını görünce öfkem hızla dindi. Bu, hiç de büyük bir şey gibi görünmüyordu. Arka tampon kazandı, belki de park sensörü hasar görmüştü. Boyalı çamur koruyucusunun değiştirilmesi gerekiyordu, tıpkı HRE 522M jantın yaptığı gibi. Belki de 3000-4000 dolar arasında kaporta işi, jant için başka 4000 dolar, atölyede birkaç hafta derken biteceğini düşündüm.

Ama ne kadar yanılıyormuşum.

73 gün sürdü ve arabayı geri almadan önce sigorta şirketime 35.000 dolardan fazla maliyet çıkardı. Kuramsal olarak, araba anlaştırmalı klasik araba koleksiyoncusu sigortası altında sigortalanmamış olsaydı, kolayca tamir edilebilir olsa bile muhtemelen tamamen hurdaya çıkarılrdı.

Ne? Nasıl?

Hasarlı tekerleğe yapılan çarpmanın, frenler uygulanırken aracın birkaç metre itilmesinden kaynaklanan gücün birleşimi hava süspansiyonuna zarar verdi. Sadece çarpılan köşede değil, karşıdaki köşede yer alan gaz amortisörü ve kontrol kolu takımı, doğrudan bir çarpma bile olmasa çatladı. Hava süspansiyonu basıncını kaybettiğinde, hava besleme ünitesi, kontrol modülü ve bir sürü dört haneli maliyetli parça onunla birlikte çöktü. Süspansiyon bu denli bir söküm gerektirdğinde Porsche, eski parçalarla yeniden monte etmeyeceğinden, fatura binlerce liralık cıvata, bilye, manşon, somun, rondela, taşıyıcı ve benzeri parçaları da içeriyor.

Ve bu bir elektrikli araç olduğu için, bu işi yaparken yüksek voltajlı batarya paketinin çıkarılması gerekiyor: saat başına 340 dolar ile 24 saat. Mekanik iş için ödeme yapmaya alışkın değilseniz, bu Porsche’lar için bile, Los Angeles için bile büyük bir ücret.

Bu yüzden kozmetik gövde tamiratı 5000 ya da 6000 doları biraz aşarken, mekanik ve elektrikli tamiratlar 2020’de Bitcoin gibi uçtu ve sonunda yirmilerin ortasına ulaştı. Bunun üzerine HRE’den yeni bir tekerlek, üç flatbed (açık kasa) nakliye ve çeşitli rastgele faturalandırılabilir kalemleri eklediğinizde, toplamın 35.000 dolara ulaşmasının sebebi bu.

Faturada hava süspansiyon ikinci sırayı aldı; son model lüks araçların hem benzinli hem elektrikli bakımında klasik bir zayıf nokta. Neredeyse 20.000 dolardı. Bu ve diğer tüm tamiratlar benzinli bir Panamera ya da Cayenne için benzer olurdu. Ancak elektrikli araçlardan nefret etmeye eğilimliyseniz, bu görüşe yönelik başka bir mermi daha burada: Bu faturanın neredeyse 8000 doları, yani %20’sinden fazlası batarya paketi işçiliğine gitti. (Paketin kendisi, hem o an hem de şimdi tamamen sağlıktır).

Bu bir zamanlar pahalı olan elektrikli araçların ucuzlamasıyla birlikte, tamir maliyeti aracı hurdaya ayırmaktan kaçınmak için gereken değeri yükseltiyor. Bu bir utanç. Aksi halde, çalışır durumda ve iyi durumda olan, karbon ayak izinin çoğu zaten amorti edilmiş araçlar hurdaya atılabilir. Evet, batarya paketleri ve hücreler geri dönüştürülebilir, ancak bu henüz yeterli ölçekte yapılmıyor. Daha da önemlisi, çevre için yapabileceğimiz en iyi şey, zaten üretilmiş elektrikli araçları mümkün olduğunca uzun süre yolda tutmak. Neyseki batarya paketleri, araçlarda ilk başta beklenenden daha uzun süre dayanıyor (ironik olarak, batarya geri dönüştürme ekosisteminin yavaş gelişmesinin sebeplerinden biri de bu).

Sorumluluklarını yerine getiren iki taraf da, Torrance, CA’daki South Bay Certified Collision Center ile McKenna Porsche arabamı tamir etmekte mükemmel bir iş çıkardı. Bu, dolandırıldığıma dair bir hikaye değil ve başka bir tamircinin daha ucuza yapabileceğine dair bir iddiam da yok. Taycan’ımın tamamen yenilenmiş bir hava süspansiyonu alması, belki de eskisinden daha iyi sürüş sağladı. Ayrıca, anlaşmalı değer sigortam olduğu için ve kaza benim suçum olmadığı için, arabamı tamir etmek için gereken o devasa dolar yığınının hiçbir kısmı cebimden çıkmadı. Arabayı hurdaya ayırmayı seçebilirdim, ancak tamir etmeyi seçtim. İşin bu tür bir politikanın sağladığı avantaj da bu. Ve bu arabayı sürmeye devam etmeyi planlıyorum, çünkü gerçekten çok seviyorum.

Daha fazla elektrikli araç sahibi olacaksak ki olmalıyız, çünkü birçok açıdan faydalılar, o zaman bu araçların küçük çarpışmalarda hayatta kalmasını sağlamalıyız. Bu, sigorta tarafında “hurda” kelimesinin elektrikli araçlar için anlamını değiştirmeyi gerektirebilir. Aynı zamanda, bir batarya paketi çıkarmanın, Lamborghini Countach restorasyonu için ödediğim saatten daha yüksek bir saat ücretini talep etmeyeceği kadar teknisyen yetiştirmeyi de. Ayrıca, otomobil şirketlerinin, belki Alman olanların, batarya paketlerini daha kolay çıkarılabilir şekilde tasarlaması ya da diğer büyük bileşenlerin etrafında değiştirilebilmesini sağlaması gerekir.

Her iki durumda da, elektrikli araçların erken bir sonla karşılaşmasına izin veremeyiz. Çalışabilir haldeyken tamir edilmesini haklı çıkaracak çalışan bir matematiği olmayan bir araçtan daha israf edilecek bir şey yok.