Muhkem bir orman ülkesi nadiren en büyük mekanik hazinelerini öne çıkarır ve Oregon’daki sakin ormancılık kasabası Vernonia da buna istisna değildir. Eski Vernonia Auto Company’nin—yeni 1938 Chevrolet‘leri satmak için ilk kez kapılarını açan tarihi bir yetkili satıcı—eskiymiş gibi görünen tuval cephesinin ardında, restorer ve ömür boyu koleksiyoncu Gary Myers, sizi sözünüzü kesecek bir Detroit demiri labirentinin başında duruyor.
Orijinal 1938 porselen neon satıcı tabelasının yanından geçmek, korulanmamış bir muscle car kutsal alanının eşiğinden geçmek gibidir. İki yoğun katman boyunca burun-burun, kuyruk-kuyruk park etmiş iki adet 1970 Plymouth Superbird, 19.000 mil (30.578 kilometre) katlı 1969 Plymouth Hemi Road Runner coupe, 36’dan biri olan 1968 Plymouth Hemi GTX convertible, Kaliforniya siyah plakalı 1968 Dodge Hemi Charger ve tek bir 100 dolarlık banknot için satın alınmış gerçek bir 1970 Plymouth Road Runner 440 Six-Barrel yer alıyor.
Kayıt listesi atölyenin gölgelerine doğru daha da uzanıyor. Fabrika aktarma organıyla yeniden kavuşan Spring Green renkli 1969 Dodge Charger R/T, üç renkli 1969 Road Runner convertible ile, yoğun belgelemeye sahip Limelight yeşili 1970 Road Runner 383 ile, üzerinde 1970’lerden kalma mermi deliği bulunan restore edilmemiş 1971 Chevrolet Camaro Z28 ile, 1962 Chevrolet Impala ile, rekor kıran Road Runner pist yarış arabası ile ve bir düzine müşteri Moparı ile ortak bir zemin paylaşıyor.
Ancak her ziyaretçinin bakışı kaçınılmaz olarak, o parlayan toz-mavi Chevrolet neon tabelasının yanında üst katta park etmiş en parlak mücevhere kileniyor. Bu, Gary’nin restore edilmemiş, 40.000 mil (64.374 kilometre) katlı 1970 Plymouth Road Runner Superbird’ü; fabrika tabancalı tutamaçlı 4 vitesli bir hayatta kalan, Amerikan stock car yarışları tarihindeki en sert aerodinamik savaşından onur rozetleri gibi taşıdığı orijinal boyası, orijinal vinil tavanı ve orijinal fabrika montaj yara izleriyle süslenmiş bir araç.
Bu kadar çılgın bir makinenin nasıl olup da halka açık yollara çıktığını anlamak için 1969’un yüksek banklı süper pistlerine dönmek gerekiyor. Chrysler Corporation, Ford Motor Company ile 200 mph’lik aerodinamik bir mücadele içindeydi ve kaybediyordu. Torino Talladega, Mopar rakiplerini ezip dururken, o dönem üçlü şampiyonu Richard Petty, Plymouth yöneticileri kendisine 1969 Dodge Charger Daytona’nın kanatlı bir karşılığını yapmayı reddetmesi üzerine Ford’a geçmişti.
Plymouth, Petty’i 1970 için – ve NASCAR’ın şampiyonluk tacını – geri kazanmaya kararlı olarak kolları sıadı ve füze mühendislerini rüzgar tüneli büyücülüğünün bir diğer turuna çağırdı. Dodge, yalnızca 503 adet Charger Daytona üreterek 1969 yarış kurallarını karşılamıştı – üstelik muayene görevlilerini aldatarak aynı arabaları sayım görevlilerinin önünden iki kez geçirdiği iddia ediliyordu – ancak yarış yetkilileri 1970 için gereken onay üretim zorunluluğunu, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki her iki yetkili bayinin başına bir araç olacak şekilde yükseltti.
Sadece 1970 model yılı için tek sefer sunulanken, Superbird en az 1.920 araba üretimi gerektiriyor; Plymouth, kimse gerçekten bunların her birini saymak istese diye tedbir amaçlı birkaç tanesini daha ekleyerek toplamda 1.935 birim monte etti – tümü 1969’un sonlarında üretildi. Bugün bunlardan birçoğu gün yüzüne çıkarıldı – birkaçı, Mopars5150’nin başlı araba tutkunu olan Troy Bergeron tarafından kurtarıldı; Bergeron, Gary ve koleksiyonunu ziyaret etti.
1970 alıcıları üç büyük blok motordan seçim yapabiliyordu: 426 kübik inç (7,0 litre) Hemi V8, 425 hp (431 PS) ve 490 lb-ft (664 Nm) tork ile 135 adet üretilmiş; 440 kübik inç (7,2 litre) Six-Barrel V8, 390 hp (395 PS) ile 716 adet üretilmiş; ya da standart 440 kübik inç (7,2 litre) Super Commando 4-borulu V8, 375 hp (380 PS) ve 480 lb-ft (651 Nm) tork ile 1.084 adet üretilmiş, bunların 485’i ise 4 vitesli manuel şanzımanlıydı.
Gary’in 4 vitesli hayatta kalan aracı, son üretim partinden geliyor; burada Detroit’teki Lynch Road tesisi ve Clairpointe tesisindeki işçiler, 31 Aralık 1969 teslimat tarihini yakalamak için arabaları bir araya getiriyor. Gary’nin gösterdiği gibi, Superbird gerçekten de kurumsal bir melez: mühendisler, 1970 model Dodge Coronet’ten alınan modifiye ön çamurluklar ve kaportayla sabitlenerek 19 inçlik çelik burun konisini bir Plymouth Road Runner gövdesine bağladı.
Bu araç hiç restore edilmediği için, o aceleye getirilmiş 1969 montaj hattının tüm kaotik detayları günümüze kadar korundu. Burun konisi etrafındaki fabrika kurşun dolgu malzemesini çürümüş hava kesikleri ve kaba taşlama izleri bozuyor; kenetlerden kaynak telleri sarkıyor; fabrika boyası kapı eksenleri boyunca akmış; müayene memurlarının yağ kalemle yazdığı rakamlar—birinde 7, diğerinde 6—hâlâ Dana 60 arka aksın üzerinde yer alıyor.
Yarış pisti soylu geçmişine rağmen, dev 24 inçlik (610 milimetre) döküm alüminyum arkanat kanadı, 1970’te banliyö alıcıları uzaklaştırıyor. Bir doktor bu arabayı, showroom zemininde meraklıları çekmek için altı ay boyunca orada kalmak şartıyla, bayi fiyatından satın alıyor. Sonunda evine götürdüğünde, karısı kanat kaldırılmadıkça içinde binmeyi reddediyor ve bagaj montaj açıklıkları etrafında küçük çizikler oluşuyor.
Doktorun oğlu daha sonra Superbird’i üniversiteye götürmek için siyah vinil tavan direklerine doğrudan kayak rafını bağlayarak Oregon’daki dağ kulübelerine kayak taşıyor. Haziran 1999’da bir arkadaşının Gary’ye bu arabayı bir şakayla incelemesini istemesi, zaman kapsülünü satın alıp ilk sahibin oğluyla şok bir telefon görüşmesinde o kayak rafı izlerini teyit etmesiyle geri dönüyor.
Günümüzde araç, merkez zemin minderi altında hâlâ dokunulmadan saklanan dahil olmak üzere üç orijinal kağıt yayım formuyla birlikte, orijinal cam etiketi ve mühürlü yedek lastiğini koruyor. Gary ve karısı bir zamanlar Interstate 5’i izleyerek Woodburn’a giderken, dikkatsiz sürücüler ve 40 inçlik (12,2 metrelik) kamyonları atlayarak gidiyor; yarış tarihinin bu eşsiz parçası artık güvenli bir şekilde kapalı alanda duruyor ve Gary hayattayken satılmayacak.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
