NASCAR.com’dan Pat DeCola, William Byron’ın Martinsville Speedway’deki zaferinin ardından ve Pazar günü Homestead-Miami Speedway’deki yarıştan (Saat 15.00 ET, NBC, HBO Max, MRN Radyosu, SiriusXM NASCAR Radyosu) önce, Chase presented by Mobil 1’deki 16 Cup Series sürücüsünü sıralıyor.


Analiz: Sonunda yarışı kazanan takım arkadaşına tur kaybetmek, şampiyonluk kutlaması için tam da ideal bir giriş değil, ancak Larson Martinsville’den oldukça iyi bir şekilde ayrıldı. Larson ve şef mühendis Cliff Daniels, Martinsville’de 1. Aşama boyunca dışarıda kalmaya bahse girdi ve William Byron taze lastiklerle hemen No. 5’i geçti. Larson sonunda turunu geri aldı, zorlukla dokuzuncu sırada bitirdi ve puanlarda kendisini takip eden iki sürücünün yalnızca altıncı ve onuncu olmasını izledi. Pek ikna edici bir gün değildi — NASCAR Insights onu hız açısından yalnızca 20. sıraya koydu — ancak şampiyonluk liderliği, geriye yalnız bir yarış kalmışken hâlâ komutanca 67 puan farkla devam ediyor. Son şampiyon, Mart 2025’te kazandığı Homestead-Miami Speedway’e dönüyor ve başkalarının ne yapmasından bağımsız olarak üçüncü unvanını garantilemek için yalnızca dokuz puana ihtiyacı var. Bu sezon başlarında 51 yarış üst üste kazanamayan bir sürücü için oldukça iyi bir pozisyon ve spordaki en büyük sezon içi dönüşlerden biri.
Analiz: Hamlin, en iyi pistinde pol pozisyonundan başladı, ardından 3. turda 3. viraja kadar ilerledi, ancak işler yolundan sapmaya başladı. Kaçırılan vuruş, liderliği takım arkadaşı Ty Gibbs’e bıraktı ve açılış aşamasında eski lastiklerde kalmaya yönelik strateji kararı, No. 11’in yarış içinde gerilemesiyle sonuca bağladı. Joey Logano ve Bell’in karıştığı temas, Hamlin’i savurdu, ancak o sonunda toparlayıp altıncuda bitirdi. Bahar orada 292 tur liderlik yapmış ve Pazar’a altı Martinsville zaferiyle, No. 5 arabasının da tam iyi durumda olmadan girerken, Larson’a üç puan avantaj sağlamak için hayal edilebilecek en hayal kırıklığı veren biçimlerden biriyle yarıştı. Hamlin’in üç Homestead zaferi, bu hafta sonu önde gelmesini beklemek için kesinlikle bir neden. Ancak bunlar baş başına, 70 puanlık şampiyonluk gerisinde bir çözüm değil.

Analiz: Bell, son iki haftanın büyük bir kısmında kendi aleyhine gereksiz zorluklar çıkararak Larson’un şampiyonlukta en yakın rakibi haline geldi. Talladega’daki pit yolundaki savrulma yeterince kötüydü; Martinsville ise yeşil bayrak altında bir durakta hız cezası ve hem Logano hem de takım arkadaşı Hamlin’i içeren, iki Joe Gibbs Racing arabasını da savuran bir kazanın ardından geldi. Yine de Bell, her iki etapta da puan toplayıp 10. olarak bitirdi ve sıralamada Hamlin’in önüne geçerek ikinci sıraya yerleşti. 2023’te Homestead’de kazanmıştı, dolayısıyla 20 numaralı arabanın Pazar günü ses çıkarması için makul bir parkur geçmişi argumento var. Ancak Talladega’ya girerken Larson’un yalnızca 5 puan gerisinde olması göz önüne alındığında, Bell’in tek bir yarış kala 67 puan gerisine düşmesi oldukça dikkat çeken bir gelişme.
Analiz: Las Vegas ve Charlotte’da üst üste iki yarış kazanmak, ciddi bir şampiyonluk adayı olduğunu ilan etmenin oldukça etkili bir yolu gibi görünüyordu. Briscoe tam da bunu başardı; ancak bu zaferlerin ardından Talladega’da 33., Martinsville’de 14. olarak matematiksel olarak elenerek Homestead’e gelecek. Son yarış, Talladega’yı tanımlayan o uğursuzluk olmasa bile pek umut verici değildi: 19 numaralı araba, ligin en iyi puan alan pit ekibinin tekrar güçlü bir öğleden sonra çalışmasına rağmen hız bakımından 19. sıraya yerleşti. Briscoe için üç zafer ve NASCAR’ın seçkinleri arasında yer almayı hak eden kesinlikle etkileyici bir sezon oldu; ancak son iki hafta, böyle bir serinin sürdürülmesinin ne kadar zor olduğunu gözler önüne serdi. En azından onları takip eden başarılar ortada kalmaya devam edecek.
Analiz: Martinsville’de 303. turu dolusunda Byron, Pazar günü sürdüğü kadarını, 2026’nın ilk 34 yarışının toplamından daha fazla tur önde sürmüştü. Hatta işin sonu yakında değildi. Erken yeşil bayrakla yapılan pit duraklaması, 24 numaralı aracı öne çıkarmaya yardımcı olurken, Byron sonunda 500 turun 362’sinde önde sürdü, etapları bir bir temizledi ve sonbahar aynı etkinliğinde başlayan 35 yarışlık galibiyetsiz serisini kırarak dördüncü Martinsville zaferini rahatça aldı. Talladega’daki ikinciliği ile Pazar günü kazandığı zafer, Byron’un standartlarına göre can sıkıcı biçimde sıradan geçen bir sezonun şimdiye kadarki en iyi iki sonucu oldu. Şampiyonluk ulaşılabilir olsa da, 24 numaralı araç, yıl boyu görmeyi umduğumuz baskın makineye benzer görünmeye başlamak için ilginç bir zaman seçti. En azından, Homestead aniden kupa için yeni, oldukça ciddi bir aday kazandı ve 2027 için ok hâlâ yukarıyı gösteriyor.
Analiz: Elliott, Martinsville’de üst üste altı yarışın dördünde ilk dört içine girdi; bahar kazandığı zafer ile Pazar günü aldığı ikincilik de buna dahil. Bu, sporun en zorlu pistlerinden birinde, özellikle orada geçmenin ne kadar zor olabileceği düşünüldüğünde, oldukça etkileyici bir seri. Pazar günü hız bakımından ikinci oldu, pit ekibi birinci sıraya yerleşti, yine de tek bir turu bile önde sürmedi. Bu, takım arkadaşının Byron’ununkine benzer kadar baskın bir araca sahip olması ve 24 numaralı aracın üst üste sezon kazandığı serinin kısımda olmasıyla ortaya çıkan sonuç. Elliott’un kendi iki zaferlik sezonu, özellikle Larson’un yeni bir şampiyonluğu toplarken, daha büyük Hendrick Motorsports tartışmaları içinde ara sıra unutuluyor; ancak 9 numaralı araç son zamanlarda pistte kesinlikle bir düşünülmemiş değil.
Analiz: Blaney, Martinsville’de sekizinci sırada giderken 252. turda Josh Berry’nin arkasına çıkarak 12 numaralı araca ağır hasar verdi ve sonunda 35. sırada 59 tur geride kaldı. Bu, superspeedway yolculuğundan önce üst üste dört kez ilk beşe giren bir sürücü için oldukça berbats bir seriye eşlik etti. Absürt olan ise NASCAR Insights’ın Blaney’i sezon boyu hızda birinci, geçişlerde ikinci ve savunmada ikinci olarak sıralamaya devam etmesi ve artık şampiyonluk yarışında olmaması. Bu tutarsızlık tanıdık geliyorsa, Mart 2025’teki Homestead, bu yılın onun için ne kadarının geçtiğine dair küçük bir örnekti: Blaney, 124 tur ile yarışın en fazla turunda liderliği aldı, ancak bir motor arızası öğleden sonrasını noktaladı.
Analiz: Homestead, Reddick’in Cup kariyerindeki en görkemli anlardan birine sahne oldu; 2024’te son turda Hamlin’i ve Blaney’i geçerek zaferi ele aldı ve Şampiyonluk 4’e yükseldi. İki yıl sonra, bu sezon herhangi biri kadar fazla, altı galibiyetle geri dönüyor, ancak şampiyonluğu kazanma konusunda kesinlikle şansı yok. Bu oldukça tuşu bir birleşim, ancak 45 numaralı aracın başlardaki baskınlığının sonunda çok daha ikna edici olmayan ikinci yarıya, ardından da küçük bir Chase toparlanmasına yol açtığı bir yılı doğru şekilde yansıtıyor. Martinsville’deki 12inci sıra derecesi pek unutulmaz değildi; araç hızda 16ncı sıraya yerleşirken, Reddick’in geçiş değerlendirmesi ikinci sıradaydı. Ancak eğer kendisinin burada özel bir şeyler uydurabileceği bir pist varsa, bu pistte ne yapabileceğini zaten gördük.
Analiz: Joe Gibbs Racing’de şampiyonluk dikkati öncelikli olarak Hamlin ve Bell üzerinde olsa da, organizasyonun Martinsville’deki en iyi performansını Gibbs gösterdi. Hamlin’in yapamadığı vuruşu fırsat bilerek 3. turda liderliği ele aldı, toplamda 44 tur sahayı yönlendirdi ve 3. olarak bitirmeden önce 17 etap puanı topladı. NASCAR Insights onu geçişlerde birinci, hızda ise üçüncü olarak derecelendirdi; Mart ayında orada dördüncü olmasıyla bu sezon Martinsville’deki her iki yarışta da ilk beşe girmiş oldu. İki zaferle tamamlanan normal sezon, Gibbs’i Cup’ta gerçek bir şampiyon adayı olarak ortaya koydu, ancak son birkaç ay kesinlikle tutarlılığını test etti. Ancak Pazar günü, 54 numaralı arabanın kısa pistlerde sahadaki en iyi araçlardan biri olabileceğine dair oldukça ikna edici bir hatırlatma oldu.
Analiz: Logano, aynı Martinsville yarışında üçlü bir savurmaya karışmak, gevşek sol ön tekerlekle uğraşmak ve pit yolundan penceresinde hâlâ kama anaıyla ayrılmak gibi işleri halletti — ve bunlar sadece Talladega’daki devrilmeden bir hafta sonraydı. Üç kez şampiyon olan sürücü için özellikle sinir bozucu olan, arabanın sonuçların önde geldiği ancak tüm bu felaketlerin onu yarış dışı bıraktığı. Logano Pazar günü hızda yedinci, yeniden başlatmalarda birinci olarak derecelendirildi; tekerlek sorunu üreten yeşil bayrak pit döngüsünden önce üçüncü yarışırken, son olarak 18. olarak bitirdi. Phoenix’teki etap süslemesine ve Talladega 2. etap zaferini eklediğinizde, Team Penske’nin son zamanlarda bir şeyler bulduğuna dair yeterli kanıt var. Ancak uygulama tam da ikna edici olmadı.
Analiz: Wallace’ın son sonuçlarının içinde gömülü olan, daha umut verici detaylardan biri de NASCAR Insights’ın onu savunmada sezonda üçüncü, hızda ise dokuzuncu sıralaması; bu noktada muazzam bir örneklem boyutundan söz ediliyor. Martinsville’de aldığı sekizinci sıra, birkaç yarışta kazalar ya da hatalar nedeniyle 23 numaralı aracın gösterdiği potansiyelin çok altında kaldığı yarışların ardından bu rekabetçiliği daha temiz biçimde ortaya koydu. Ayrıca 2. Aşama’da altıncı oldu ve Pazar günü beşinci sıralamaya sahip pit ekibine sahip oldu. Homestead özellikle ilginç olabilir: Wallace, Mart 2025’te orada 56 tur liderlik yaptıktan sonra Larson ve Alex Bowman’ın arkasında üçüncü olmuştu. Şampiyonluk baskısı ortadan kalktı ve son dönemde gerçek hız gösteren bir araç olduğundan, 2026 sezonunu çok daha tatmin edici bir biçimde kapatma fırsatına sahip.
Analiz: Cindric’in Martinsville’de aldığı bitirme sırası, 2 numaralı aracın aslında nasıl performans gösterdiğiyle neredeyse tamamen bağlantısız. Dördüncü sıradan kvalifikasyona çıktı, 1. Aşama’da yedinci oldu ve hızda altıncı sıraya yerleşti; ancak 210. turda Carson Hocevar ile temas önde takımı ciddi biçimde hasarlandı ve aracın sonunda garaja gitmesine yol açtı. Sonuç, Talladega’daki bir başka kazayla bozulan öğleden sonra ardından 36ıncı ve 278 tur geride kalarak geldi. Kansas ve Vegas’ta bu kadar güçlü göründükten sonra Cindric şimdi üst üste dört yarışta üst sıralara giremedi. Team Penske’nin sezon sonu iyileşmesi için umduğu türden bir dönüş değil ancak Homestead’in aşınmış orta mesafe pist düzeni, bu yeni bulunan hızı daha iyi kullanmak için son bir fırsat sunuyor.
Analiz: Preece, üst üste ikinci hafta açılış etabında dikkat çeken sürücülerden biriydi. Talladega’da RFK Racing’in dikkat çeken üçlü savrulma hamlesine katkı sağladıktan sonra ilk etapta ikinci olurken, Martinsville’de 41 tur liderlik yaptı ve 1. etapta üçüncü oldu. Ne var ki Preece’in pazar günü umut verici koşusu, sağ arka lastiğinin arızalanmasıyla 225. turda beşinci sıradan savrulmasına ve ardından 23. olarak bitirmesine rağmen sona erdi. Pit ekibi ise öğleden sonra 37 takım arasında 36’ncı oldu. Burada gerçek bir hız vardı ve Preece, son dönem bitişlerinin gösterdiğinden daha fazlasını sergiliyordu. Ancak bozulan bir lastik, bu ilerlemenin ödüllendirilmesinin oldukça kötü bir yolu.
Analiz: No. 77’de pek çok yetenek var ama Martinsville, Hocevar ve ekibinin hala iyileştirmesi gereken çok işi olduğunu bir kez daha hatırlattı. Sağ arka lastiğini çıkarmadaki zorluklardan dolayı 16 saniyelik yeşil bayraklı pit duruşu yaşandı ve öğleden sonra Turn 4’te bir savrulma ile No. 2’yi ciddi şekilde hasara uğlatan Cindric ile tartışmalı temas da dahil edildi. Hocevar, üst üste bir kez daha umut verici bir Talladega koşusunun ardından Virginia’ya oldukça unutulur bir yolculukla 21. oldu. Daha da dikkat çeken durum pit yolu görüntüsü: Bu sezon 14 ekip hatası ve 112 net pozisyon kaybı — seride ikinci en kötü toplam. Zaten kazanma yeteneğini kanıtlayan bir sürücü için bu, vermeye devam edilmesi gereken çok kötü bir durum.
Analiz: Talladega en azından Buescher’a anlatılacak ilginç bir hikaye verdi: 53 tur liderlik, bir etap zaferi ve geç ortaya çıkan kazanın öğleden sonrasını mahvedmeden önceki dikkat çeken RFK Racing stratejisi. Ancak Martinsville tartışmaya oldukça az konu sundu. 18. sıradan başladı, 24. sırada bitirdi, etap puanı kazanamadı ve hızda ortalamanın üzerinde 13. sırada olmasına rağmen pek tehditkâr görünmedi. Pit ekibi sezon dördüncüsü olarak son derece iyi bir performans sergilemeye devam ediyor, ancak bu bile Buescher’ın yılın başlarında düzenli olarak ortaya koyduğu türden sonuçları üretmek için yeterli olmadı. Mart 2025’te Homestead’de alınan altıncı sıra, final için en azından daha umut verici bir referans noktası.
Analiz: Suárez’in hızda Martinsville’de kendinden daha kötü sıralanan sadece sekiz araba vardı; 7 numaralı araba 24. sıradan başlayıp 28. sırada bitirdi ve etap puanı kazanamadı. Sonucu açıklamaya yarayacak bir mekanik arıza ya da büyük kaza da yoktu. Sadece rekabetçi bir hız olmadan geçen başka bir öğleden sonra oldu ve bu, Mayıs’taki belirleyici Coca-Cola 600 zaferinden sonra Suárez’in hayal ettiği gibi nadiren görünen bir Chase serisini sürdürdü. Bu zafer kendi başına anımsanmaya değerdi, ancak o zamandan beri genel performans anlamak zorunda kalınacak kadar zorladı.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
