Kyle Larson’ın Rakipleri Şampiyonluğu Nasıl Çalabilir: Analiz

NASCAR.com

• İngilizce

• KaliteAutomatic Automatic HD
• HızNormal
• AltyazıSeçenekleri

• Otomatik

• 0.25
• 0.5
• Normal
• 1.25
• 1.5

• Yazı Tipi AilesiVarsayılan
• Yazı Tipi RengiVarsayılan
• Yazı Tipi ŞeffaflığıVarsayılan
• Yazı Tipi BoyutuVarsayılan
• Arka Plan RengiVarsayılan
• Arka Plan ŞeffaflığıVarsayılan
• Pencere RengiVarsayılan
• Pencere ŞeffaflığıVarsayılan
• Karakter Kenar StiliVarsayılan

• Varsayılan
• Monospace Serif
• Orantılı Serif
• Monospace Sans-Serif
• Orantılı Sans-Serif

• Varsayılan
• Beyaz
• Sarı
• Yeşil
• Cyan
• Mavi
• Magenta
• Kırmızı
• Siyah

• Varsayılan
• 25%
• 50%
• 75%
• 100%

• Varsayılan
• 50%
• 75%
• 100%
• 150%
• 200%

• Varsayılan
• Beyaz
• Sarı
• Yeşil
• Cyan
• Mavi
• Magenta
• Kırmızı
• Siyah

• Varsayılan
• 0%
• 25%
• 50%
• 75%
• 100%

• Varsayılan
• Beyaz
• Sarı
• Yeşil
• Cyan
• Mavi
• Magenta
• Kırmızı
• Siyah

• Varsayılan
• 0%
• 25%
• 50%
• 75%
• 100%

• Varsayılan
• Hiçbiri
• Gölge Düşürme
• Kaldırılmış
• Çökük
• Birlikte

• , seçiliaçıklamalar kapalı

• THEOplayer 8.10.0 tarafından desteklenmektedir

Her turda kesim yarışlarının etrafında oluşan vahşi kaotik ortamın aksine, NASCAR Playoffs’un önceki sürümünden uzaklaşan ve Mobil 1 sunumu The Chase‘ın (yeniden) tanıtılmasıyla ilgili kaygılardan biri, görece istikrar olmuş olabilir — tek bir yarışın artık belirli sürücüler açıkça elemeye alarak şampiyonluk tablosunu tamamen altüst edemeyeceğinde ne olacağı?

İşte, geçen iki haftanın kanıtladığı bir şey varsa, o da yeni/geçerli sistemin kendi başına pek çok dramatik kader değişimi yaşatabileceği.

Phoenix’deki felaket koşunun ardından haftalarca sonra ilk kez gerçek bir şampiyonluk mücadelesine giren Kyle Larson’ı getiren Chase, bu kez hem verebildiği kadar alabildiğini de gösterdi. Larson’ın başlıca rakiplerinin çoğu büyük kazalara yakalanırken ve/veya günlerini bozmanın başka yollarını bulurken, Larson final turunda 11. sıraya gerilemeden hayatta kalmaya yönelik azim, arka şeritten pistin önüne doğru ilerlerken hava süpürme (drafting) becerisi ve tri-oval’dan galip gelecek hamleyi yapmak için saniyenin onda biri kadar süren içgüdüler sergiledi ve böylece Chase’in şu ana kadar olan sekiz yarışlık döneminde üçüncü zaferini güvence altına aldı.

Bu, Larson’ın bu son hafta sonundan önce neden hiç superspeedway’de kazanamadığını düşündürten türden bir zaferdi. Ancak aynı zamanda rakiplerini çok sıkı bir duruma soktu; 2026 Chase takviminde geriye yalnızca iki yarış kalmışken.

Larson yalnızca yeniden liderlik ediyor — geçen altı haftanın her birinde olduğu gibi, Bristol’dan beri — ama ikinci sıradaki Denny Hamlin’e karşı 73 pu luk farkı, 2026 Chase sırasında (ya da başkasının) herhangi bir anda sahip olduğu en büyük fark.

Bu, pistteki diğer herkes için kötü haber, çünkü Larson’ı yakalamak için eskisinden daha az, yalnızca iki kalan yarış var. Bu matematiksel olarak imkânsız değil; Hamlin, Christopher Bell, Chase Briscoe, Joey Logano, Ryan Blaney ve Tyler Reddik henüz şampiyonluk yarışından elenmedi. Ancak yolları giderek daha daralıyor.

Larson’un önündeki iki yarışta 27 puan toplayabilmesi durumunda, örneğin Reddick’in 45 numaralı aracın maksimum puana ulaşması halinde bile onu geçmesi söz konusu değildir. Bu yarışta Larson için Blaney’e karşı 46, Logano’ya karşı ise 53 puanlık bir tablo söz konusu. Larson’un bu sezinde her iki yarışta ortalamaya yakın yaklaşık 27 puan topladığını, kısa ve düz pistler (Martinsville gibi) ile yüksek lastik aşınması gerektiren ara pistlerde (Homestead gibi) ise 76 puana ulaştığını göz önüne aldığında, 12 ve 22 numaralı Penske araçlarının mükemmel performansları bile elemekten kurtarmaya yetmeyebilir.

Bu durum, geri dönüşü başarıp Chase’in son yarışında Larson’a meyde okuyabilecek gerçekçi şansa sahip tek sürücüler olarak Hamlin, Bell ve olası bir Briscoe’u öne çıkarıyor. Her biri şampiyonluk umudunu nasıl canlı tutabilir?

Chase Briscoe (-79 puan):

Briscoe, işler Homestead-Miami’ye dayanırsa şans sahibi olabilir; çünkü ara pistlerdeki son yükselişi göz önünde. Az önce Las Vegas ve Charlotte’ta üst üste iki zafer kazanırken gördük; ikisi de Homestead ile aynı aileden, bir buçuk millik pistler. Aslında öngörü modelimdeki şampiyonluk simülasyonlarının büyük bölümü (%91) bir Homestead zaferi içeriyordu.

Ancak bu senaryonun gerçekleşmesi için şans edinmek isteyen Briscoe, Martinsville’de son dönemde elde ettiğienden çok daha iyi sonuçlar almalı. Son beş Cup yarışında “The Paperclip” olarak bilinen pistte yalnızca bir kez 10. sıradan iyi bir derece yaptı — bu, Mart 2025’te kaydettigi dokuzuncu sıradı. Briscoe, o dönemdeki ortalaması olan iki yarışta 27 puana eşitini Martinsville’de toplayabildiyse, Larson’un 19 numaralı aracı şampiyonluk yarışından uzaklaştırması için yalnızca 24 puana ihtiyacı olur.

Christopher Bell (-74 puan):

Talladega’da Larson’u devirebilecek gerçek bir şansı avucunun içindeyken, pit yolunda yapılan önemsiz bir hata, Bell’in bu fırsatı değerlendirmesine olanak tanıyan tüm umutları ortadan kaldırdı. Şimdi 74 geride olan Bell’in, iki yarış üst üste neredeyse mükemmel sürüşler yapması ve bir hafta önce 20 numaralı aracı yarıştan uzaklaştıran türden hataları Larson’un yaşamasını umması gerekiyor.

Bell’in lehine çalışan unsur, geçen hafta da belirttiğimiz gibi, Martinsville gibi kısa ve/veya düz pistlerdeki başarısıdır. Bu sezon bu kategoriye ait sekiz yarışta 8.0 ortalama final derecesi kaydetmiş, altı kez ilk ona ve dört kez ilk beşe girmiştir. (Martinsville’de ise son üç derecesi ikinci, yedinci ve yedinci.) Ayrıca bu sezdeki ara ovalardaki performansı — Southern 500 zaferi, Chicagoland’da ikinci olma ve Charlotte’taki her iki yarışta da ikinci dereceler — Homestead’de büyük bir sonuç alabileceğine dair neden sunmaktadır.

Denny Hamlin (-73 puan):

Yazın çoğunda ve The Chase’in açılış haftalarında, sonunda Hamlin’in kariyerindeki ilk şampiyonluğu kazanacağı yılın bu olduğu izlenimi vardı. Ancak The Chase programı ilerledikçe Denny’nin şampiyonluk umutları solmuş görünüyor. Şöyle ki, The Chase’de kötü sürdüğü söylenemez; o sekiz yarışta 11.9 ortalama derecesi, beş ilk on ve 93.2 ortalamalı sürücü derecesi ile tamamen saygıyı hak eden sayılar elde etti. Ancak “saygıyı hak eden” şeyler şampiyonluğu kazandırmaz ve Hamlin, Talladega sonrası bunu biliyor gibiydi.

“Dürüst olmak gerekirse, [Larson] birçok şeyi doğru yaptı ve birçok şey gerçekten yoluna girdi; biz ise bunu başaramadık,” dedi Hamlin.

Kesinlikle, iki sıradan Hamlin haftası 73 puantık açığı kapatmaz — zaferlere ihtiyacı var ve bunları şu an gerekiyor. Hamlin, bu sezki zaferlerinin ortalama yarış başına puanı (64.3) ile iki kez kazanırsa, Larson şampiyonluğu garantilemek için Martinsville ve Homestead’de en az 57 puan toplaymalıdır. Bu, her halükarda imkânsız derecede yüksek bir bar değil — Larson bu sez 34 yarışın 21’inde en az 29 puan topladı, yani %61.8 — ancak bu, No. 5 ekibinin Hamlin’e direnmek için temel bir performans seviyesini ortaya koymasına baskı koyar.

Ama Denny’nin tankında böyle bir koşu kaldı mı? Belki de tam da orada, aktif tam zamanlı sürücüler arasında diğerlerinden daha fazla o ikonik ata saatini kazanan Martinsville, son, imkânsız geri dönüşün başlangıcı olabilir.