Las Vegas Motor Speedway, bu hafta sonu hem Kupa Serisi (NASCAR Cup Series) hem de O’Reilly Auto Parts Serisinin kendi Chase (Final Yarışları) organizasyonlarını sürdürürken iki kategorinin yarışlarına ev sahipliği yapıyor. 1,5 millik pist, Kupa Serisinin Chase programının beşinci yarışı ile ara track’lerdeki ardışık üç yarışın ikincisine sahne olurken, O’Reilly Auto Parts Serisi de dokuz Chase yarışından dördüncüsüne dönüyor. Yarış haftasının temel ihtiyaçları—eleme sıralaması, pit durakları ve sonuçlar dahil olmak üzere—için bu sayfanın sık sık ziyaret edilmesi gerekiyor.
Kaynak site NASCAR.com tarafından hazırlanan rehber, iki kategorinin yarış programını ayrı ayrı içiyor. Kupa Serisi yarışı Pazar günü saat 15.30’da (ABD Doğu Saat Dilimi) USA Network ve HBO Max ekranlarından yayınlanacak. O’Reilly Auto Parts Serisinin yarışı ise Cumartesi günü saat 19.30’da The CW ve ESPN Unlimited kanallarından izlenebilecek.
Kupa Serisi için yarış detayları
Kupa Serisi yarışında toplam on lastik seti kullanılacak; bunlardan sekizi yarış için yeni, ikisi pratik, biri de yarışa aktarılan eleme (qualifying) için ayrılacak. Yarış öncesi süreçte giriş listesi, eleme sıralaması, pratik sonuçları, ortalama tur süreleri ve turları, başlangıç dizilimi ile pit durakları gibi bilgiler, uygun olduğunda bağlantılarla birlikte sayfaya eklenecek.
O’Reilly Auto Parts Serisi için yarış detayları
Bu kategoride ise toplam altı lastik seti yarışa çıkacak; dizi yeni set yarış için, biri pratik, diğeri de yarışa aktarılan eleme için ayrılmış olacak. Kupa Serisindeki gibi giriş listesi, eleme sıralaması, pratik sonuçları, ortalama ve bireysel süreler, başlangı dizilimi, pit durakları ile iki aşamanın (Stage) sonuçları yarış sırasında güncellenecek.
Kyle Larson’ın şampiyonluk treni nasıl hızlanıyor?
Birkaç hafta önce Gateway’deki zaferinin ardından, o dönemde Mobil 1 desteğindeki Kupa Serisi Chase alanındaki iddialılardan yalnızca biri olan Kyle Larson, “tamamen geri döndü” tartışmalarını sakinleştirmişti. Larson, zaferinin ardından yaptığı açıklamada, “Geri mi? Ne için geri?” sorusunu yöneltirken 2021 veya 2023 yılındaki formuna dönmediğini vurguladı.
“Ama Victory Lane’a (zafer çimine) geri dönmek için kesinlikle birik yapıyorduk. Geçmişte olduğu gibi baskın hale gelebileceğimiz noktada olup olmadığımı bilmiyorum; ancak bugün gibi bir gün size kesinlikle özgüven veriyor.”
Kyle Larson
Larson, St. Louis’daki Victory Lane zaferine giden yolda uzun süredir galibiyetsiz kaldıktan sonra aracıyı sürmüştü ve bu başarı kariyerinin en baskın kazanımlarından biri değildi. 129,5 Driver Rating (Sürücü Puanı) ile 34 kariyer zaferi içinde onuncu en az baskın galibiyetini elde etti; o gün Joey Logano Larson kazansa da daha yüksek bir puan aldı.
Ancak şimdi durum farklı ve Larson’un zirvesindeki gibi yarışları domine ettiği inkâr edilemez hale geldi. Bristol’daki gece yarışında Logano’nun arkasında ikinci olan Larson, Kansas’ta son derece baskın bir sürüş sergileyerek üç yarışta ikinci zaferini aldı.
Larson, 235 tur liderliğiyle (herhangi bir kategoride) yeni bir pist rekoru kırarken, aşamaları ve en hızlı tur bonusunu da kazanarak mevcut puanlama sisteminde mümkün olan maksimum 76 puana ulaştı. Turların %88’inde liderliğini sürdüren Larson’un bu oranı, loop-data dönemi (2005’ten beri) başından itibaren kazanan bir sürücünün kaydettiği 13. en yüksek oran olurken, ara track’lerde aynı dönemdeki beşinci en yüksek orana karşılık geliyor.
Larson’un baskınlığına karşı çıktığı tek an, Chase Briscoe’nin 238. turda liderliği alması ve ardından aracıyı 23 kez daha önde sürmesiydi. Ancak Larson, 19 numaralı aracın tam arkasında kaldı ve yarışın son yedi turunda geri dönüş yaparak liderliği bir daha geri vermedi.
Mükemmelliğe en yakın performanslar
Larson’un ikinci dereceyle karşılaştığı bu an, NASCAR’da gerçek muemmelliğin mümkün olmadığı gerçeğini ortaya koyuyor. Modern çağda yalnızca üç yarışta kazanan bir sürücü tüm olası turların %100’ünü lider tamamladı: 2000’de New Hampshire’da Jeff Burton, 1978’de Nashville Fairgrounds’ta Cale Yarborough ve 1973’te Bristol’da Yarborough. Bunların yalnızca Burton’unu son 48 yıl içinde kaydedildi ve yalnızlyarborough’un Bristol’daki zaferi tam baştan sona, pole pozisyonundan başlamasıyla mükemmel sayıldı.
Mükemmelliğin dereceleri olsa da Driver Rating formülü sürücileri bitirme sırası, ortalama koşu pozisyonu ve ortalama hız ile değerlendiriyor; kazanma, tur liderliği ve önde yarışma gibi durumlar ise bonüs sağlıyor. Formül en üstte 150,0 puanla sınırlanıyor ve bu değer “mükemmel” performans olarak kabul ediliyor—ki bu NASCAR’ın futbolun efsanevi 158,3 QB puanına karşılığı sayılıyor.
Larson, Pazar günü Kansas’ta tam bir mükemmel oyun oynayarak puan sütununda yuvarlak bir 150,0 kaydetti. 2005’ten beri bu, herhangi bir yerde kaydedilen otuzuncu mükemmel 150,0 yarış olurken, Next Gen dönemindeki (2022’den beri) beşinci ve Bir yıldan fazla önce Briscoe’nin Darlington’daki performansından sonra ilk mükemmal sayılıyor.
Larson’un mükemmel (veya mükemmele yakın) sürüşlerin aktif kralı olduğu biliniyor. Kupa Serisinde yaşanan son altı mükemmal puandan dördüne sahip; bu 150,0 puanlaması 2021 play-off’larında Texas’taki performansına kadar uzanıyor. Larson ayrıca Homestead-Miami’de (2022), Charlotte Roval’da (2024) ve artık Kansas’ta (2026) bu puana ulaştı.
Aynı zamanda mükemmelliğe yakın birkaç karşılaşma da yaşadı; 149,0 ile 150,0 arasında puan alan alt yarış bunlardan bazıları: 30 Mayıs 2021 Charlotte (149,5), 6 Haziran 2021 Sonoma (149,2), 20 Haziran 2021 Nashville (149,7), 21 Eylül 2024 Bristol (149,7), 13 Nisan 2025 Bristol (149,6) ve 11 Mayıs 2025 Kansas (149,7).
İstatistiksel karşılaştırma ve şampiyonluk favorileri
Mayıs 2025’teki analizde, mevcut sürücüler arasında herhangi bir yarışta bu kadar baskın bir gösteri sergileme olasılığı en yüksek olanın Larson olduğu sonucuna varılmıştı. Ancak bu durum 2026’da henüz her zamanki gibi geçerli değildi. Normal sezonda Larson yalnızca üç yarışı 120,0 veya üzerinde puanladı: Bristol (137,1), San Diego (124,2) ve Kansas (122,5)—bunlardan hiçbiri 140,0’ı bile aşmadı.
Karşılaştırma için rakip Denny Hamlin’in yedi yarışı 120,0 veya üzerinde, dördünü 130,0 veya üzerinde ve bir tanesini de ölçü olarak 140,0 veya üzerinde puanladığı görülüyor. Larson yine de ortalama Driver Rating’de dördünce yer aldı; yalnızca Hamlin, Ryan Blaney ve Tyler Reddik’in gerisinde kaldı.
Larson’un tutarlılığının—yani kötü puanlı günlerden kaçınma yeteneğinin—yüksek tavanlı performansları kadar ya da daha fazla bir varlık haline geldiği belirtilmişti. Ancak yüksek tavanlar geri geldiğinde durum değişiyor. Normal sezondan sonra Chase’in ilk dört yarışında 123,7 ortalamayla ve hiçbirinin 106,3’ün altına düşmemesiyle Larson, 2005’ten beri herhangi bir Playoff/Chase sürücüsü için en iyi dördüncü başlangımlardan birini yaptı.
Bu tür erken dönem koşulları her zaman şampiyonluğu garanti etmez. Tabii ki 2009’daki Jimmie Johnson’un yanı sıra 2021’de Denny Hamlin, 2013’te Matt Kenseth ya da 2009’da Juan Pablo Montoya gibi örnekler var. Ancak Larson’un bu patlaması, 2026 tacinin baş adaylarından bazılarının daha az baskın koşular ve/veya bitirmeler yaşamasıyla örtüşüyor.
Hamlin’in ortalama puanının normal sezondaki 100,6’dan Chase sırasında 98,9’a düşmesi ve Blaney’in Chase başladığından beri 19,3 ortalamalı bir bitirme yapması buna örnek gösterilebilir. Sonuç olarak Larson, Chase tahmin oranlarımda Hamlin ile başbaşa olduğu noktadan açık favori olan %57’ye yükseldi; Denny için bu oran %29, Christopher Bell için ise %10.
Başka bir deyişle, Chase aniden Larson’un kaybetmesi gereken bir yarış haline geldi. Eski sistemde onun şampiyonluk için yarışmasını görmemiş olabiliriz ancak güncel sistemdeki son dönem baskınlığı onu yakalamayı oldukça zor hale getirmiş durumda.
