Mercedes-AMG’in En Nadir ve En Garip Modeli: 1988’den 1995’e İspanya’da Üretilen 100 D AMG

Mercedes-AMG‘in zengin hot-rodding geçmişine dair en az bilinen, hatta çoğu zaman unutulmuş bir sayfası yeniden gün yüzüne çıktı. Aufrecht, Melcher ve Großaspach kökenli, bugün Mercedes-AMG olarak tanınan atölye, 1989 yılında markanın kasa benzeri ticari van modeline, yani Mercedes-Benz 100 D’ye elini uzattı ve bugün üretilen en yeni ve en iddialı modellerden biri olan CLE 646 Spezialanfertigung veya GT 4-Door Coupe EV’den çok daha garip bir esere imza attı. Bu özel araç, Mercedes‘in kutu benzeri ticari vanının güçlendirilmiş ve lüksleştirilmiş versiyonu olarak İspanya’da 1988 ile 1995 yılları arasında üretildi ve toplamda yaklaşık 50 adetinin üretildiği tahmin ediliyor.

Bir Vanın İçine Ne Kadar AMG Sığdırdılar?

Mercedes-Benz 100 D, fabrikadan çıkarken doğal emişli 2.4 litrelik dört silindirli motorla 71 beygir gücünde ve 103 pound-foot torkta, ya da 2.9 litrelik beş silindirli motorla 95 beygir ve 142 pound-foot torkta yola çıktı. AMG ise klasik turboşarj teknolojisine başvurarak dört silindirli motoru 95 beygir ve 142 pound-foot tork seviyesine, beş silindirli motoru ise 125 beygir güce ve katbekat artan tork değerine taşıdı; ancak beş silindirli motorun kesin tork rakamı günümüze kadar net biçimde belirlenemedi. Bu kadar az sayıda üretilen araç, yollarda görmek neredeyse imkânsız hale getiriyor; Mercedes’in kendi koleksiyonunda tuttuğu tek bir örneğin yanı sıra, bu araçların neredeyse hiç trafiğe çıkmadığı söylenebilir.

Yapılan açıklamaya göre, bu araçların üretimi İspanya’da gerçekleştirilmiş ve araçlar, markanın ticari araç ailesine özgü sade iç mekân anlayışını kökten değiştiren, neredeyse döneminin bir lüks vanı niteliğinde bir konuma yükseltmişler.

Mercedes-AMG Arşivi

Dış tasarım açısından 100 D AMG, fabrika versiyonundan ayrışan bir kimlik kazandı. Yeniden tasarlanmış ön tampon, yan etekler, genişletilmiş yuvarlakçıklar ve özel tasarım çift farlı ızgara aracın dış görünüşünü belirledi. Araç, iki tonlu metalik mavi ve ipek gri boyayla sunuldu ve tekerlek kuyruklarında benzersiz 15 inç çapında jantlar yer aldı. İç mekânda ise üç kollu deri kaplı direksiyon ve daha şık bir enstrüman paneli sürücüyü karşılarken, AMG, sade kumaş koltukların yerini dokulu Alcantara malzemesine bıraktı. Koltukların dokuzuna özel AMG logosu işlendi ve araçlara telefon, üst düzey ses sistemi, televizyon ve VCR gibi ek donanımların montajı da imkân verildi.

Paddockta En Güçlü Kart: DTM Takımlarının Vanı

1990’ların başında Deutsche Tourenwagen Meisterschaft, yani DTM adlı yarış serisini yöneten takımlar, kendi 190E Evo I ve II AMG araçlarını sürerken bu ticari vanları da takım araçları olarak kullanma fırsatına kavuştular. Bu durum, paddock içindeki en etkili gösterilerden biri olarak kabul ediliyor. AMG, yıllar sonra W203 C30 CDI modeline de elini uzatacak olsa da, Mercedes-Benz 100 D AMG, markanın bu tür içten yanmalı motorlu araçlara yönelik ilk girişimlerinden biri olarak tarihe geçti.

Usta bir haber kaynağına göre, bu araçlar, markanın ateşli motorlu araç geleneğine dair en iddialı ve en nadir örneklerinden biri olarak öne çıkıyor; hem boyutları hem de motor seçenekleri açısından izlenmesi zor bir esere dönüştü. Mercedes-AMG’in, Mitsubishi Galant gibi belirsiz bir proje yerine, aynı yıl içinde atölyenin farklı faaliyetlerine yön vermesi, bu modelin hikâyesinin asıl ilginç kısmını oluşturuyor.