NASCAR Homestead-Miami’de: Şampiyonluk Haftası için Bilinmesi Gerekenler, Bağlantılar ve Sonuçlar

NASCAR, Championship Weekend için Homestead-Miami Speedway’e dönüyor; bu hafta tüm üç ulusal seri 2026 şampiyonlarını belirleyecek ve Mobil 1 sunumu The Chase finale ulaşıyor. Craftsman Truck Series Cuma akşamı yarışmaya başlıyor, ardından Cumartesi günü O’Reilly Auto Parts Series ve Pazar günü Cup Series geliyor. Championship Weekend, ilk kez 2019’dan bu yana Florida’nın güneyindeki 1,5 millik ovalda düzenleniyor. Kyle Larson, Cup Series’de baskın bir puan avantajı sürerken, O’Reilly unvanı için beş sürücü hala yarışmada ve Kaden Honeycutt Truck Series’de Layne Riggs’i önde götürüyor. Yarış haftasının temel bilgileri için bu sayfayı yer imlerinize ekleyin ve sık sık ziyaret edin; elemelerdeki sıra, başlangıç dizilişinden pit alanlarına, etap sonuçlarına ve daha fazlasına kadar.

NASCAR Cup Series

Yarış günü: Pazar, saat 15.00 ET, NBC‘da. Aşağıda listelenen kategoriler, bilgiler mevcut hale geldikçe sonuçlarla güncellenecek.

Lastikler: Toplam on iki set — yarış için sekiz yeni set, antrenman için üç ve elemelerde kullanılan ve yarışa aktarılan bir set.

Giriş Listesi
Elemelerdeki Sıra
Antrenman Sonuçları
Antrenman Tur Ortalamaları
Antrenman Tur Süreleri
Başlangıç Dizilişi
Pit Alanları
Etap 1 Sonuçları
Etap 2 Sonuçları
Yarış Sonuçları

NASCAR O’Reilly Auto Parts Series

Yarış günü: Cumartesi, saat 17.00 ET, The CW‘da. Aşağıda listelenen kategoriler, bilgiler mevcut hale geldikçe sonuçlarla güncellenecek.

Lastikler: Toplam sekiz set — yarış için beş yeni set, antrenman için iki ve elemelerde kullanılan ve yarışa aktarılan bir set.

Giriş Listesi
Eleme Sıralaması
Antrenman Sonuçları
Antrenman Tur Ortalamaları
Antrenman Tur Süreleri
Başlangıç Dizilişi
Pit Alanları
1. Aşama Sonuçları
2. Aşama Sonuçları
Yarış Sonuçları

NASCAR Craftsman Truck Series

Yarış günü: Cuma akşamı 19.30’da FS1‘da. Aşağıda listelenen kategoriler, bilgiler mevcut hale geldikçe sonuçlarla güncellenecektir.

Lastikler: Toplam yedi set — yarış için dört yeni set, antrenman için iki ve yarışa aktarılan eleme için bir set.

Giriş Listesi
Eleme Sıralaması
Antrenman Sonuçları
Antrenman Tur Ortalamaları
Antrenman Tur Süreleri
Başlangıç Dizilişi
Pit Alanları
1. Aşama Sonuçları
2. Aşama Sonuçları
Yarış Sonuçları

Analiz: Larson’ın şampiyonluk iddialarının hepsi nerede yanlış gitti

Cup Series, 2026 sezonu finali için Homestead-Miami Speedway’e odaklanırken, duygular genellikle puan sıralamasında nerede olduğuna göre şekilleniyor. Puan lideri Kyle Larson için önemli kelime odaklanmak: Henüz üçüncü kariyer şampiyonluğunu garantilemedi, yani yapılacak daha çok iş var. Hâlâ yarışan iddialar Christopher Bell ve Denny Hamlin için ise, zayıf şampiyonluk şanslarının pazar öğleden sonra büyüyebileceğine dair umutla, puan diliminde Larson’a daha yakın olmadıklarına dair pişmanlığın karışımı var. Ve Mobil 1 sunumu The Chase kapsamında şampiyonluk yarışından zaten elenen 13 sürücü için ise düşünceler, bu sezon kaderlerini belirlemeye yardımcı olan kararlar, anlar ve kaçırılan fırsatlara döndü.

Larson, Şubat ayında Daytona 500’e her takımın taşıdığı hedefe yaklaştıkça, üst düzey rakiplerinin nerede yollarını kaybettiğine ve bu dönüm noktalarının sezonları yöneten daha geniş eğilimler hakkında ne ortaya çıkardığına bir göz atalım.

Her Chase sürücüsü playofflara aynı şampiyonluk beklentisiyle gelmedi. Bazıları Eylül ayında, son 10 yarışta başarılarının kendileri lehine dönmesi için neredeyse her şeye ihtiyaçları olacağını bilerek geld ve bu çabadaki isimlerin çoğu bu konuda pek ilerleyemedi. 16 Chase sürücüsünün yarısının, puan durumunda sekizinci veya daha aşağıda başladığı ve sonrasında herhangi bir yarıştan sonra bu sıranın üzerine çıkamadığı unutulmamalıdır:
İhtimallerin veya parlaklıklarının olmadığı söylenemez. William Byron’ın Martinsville’de (146.2 Sürücü Derecesi ile) adeta baskın bir performans sergilediğini ve takım arkadaşı Chase Elliott’un ikinci olduğunu yeni izledik. Chase’in daha erken bir aşamasında Carson Hocevar (Bristol’da üçüncü) ve Austin Cindric (Kansas’ta ikinci), daha fazlasına tehdit olabileceklerini ima eden podyum dereceleri aldı. Ancak yeniden sıralanan Chase puan formatı, üst sıraların dışında kalan sürücüler için acımasız olabilir ve onlara neredeyse hiç veya hiç hata payı tanımaz. Bu listedeki çoğu isim içinse, zaten bu puan durumu bölgesinde olmalarının bir sebebi vardı.

Chase puan durumundaki en küçük fark: Darlington sonrasında eksi-39

Nerede her şey yolundan çıktı: Gibbs, şampiyonluk yarışında sürpriz aday gibi görünüyordu — Chase öncesi sıralamada dördüncü (liderden 40 puan geride) ve özellikle The Chase’ın Darlington’daki ikinci dereceli koşusuyla başlangıcı umut vericiydi. Ancak oradan gerçek bir ivme kazanamadı. Gateway ile başlayan ara pistlerdeki koşullar onu zorladı; ortalaması 19.2 bitirme ve 74.3 sürücü derecesiyle sonuçlandı. Ancak belki de en büyük kaçırılan fırsat Bristol’da geldi; burada sezonun başlarında ilk kariyer zaferini kazanmıştı. 120 tur liderlik yapmasına, 73 en hızlı tur kaydetmesine ve sürücü derecesinde ikinci sıraya (115.5) yerleşmesine rağmen, son 10 turdan az önce Hocevar ile iç içe geçip liderliği kaybederek beşinci oldu ve zaferi Joey Logano’nun aldığını izledi.

Chase sıralamasındaki en küçük geride: Darlington sonrası −24

Nerede her şey yolundan çıktı: The Chase’da Reddick, programın iki belirleyici bölümü tarafından altüst edildi. Öncelikle Gateway, Bristol ve Kansas’taki üçlü felaket koşuları — tonu, Daniel Suárez’un onu duvara doğru iterek büyük hasar verdiğini dördüncü turda belirledi — Reddick’i 24 puan geriden 111 puan geriye düşürdü. Sonra da Phoenix’deki zaferiyle yükselen umutlar, Reddick Talladega’daki “Big One”a yakalanıp 37. sırada bitirdiğinde tamamen söndü. Ancak dürüstçe söylemek gerekirse, Reddick’in şansları bundan çok önce, ilk sezon başındaki dikkat çeken serinin soğumasıyla birlikte solmaya başlamıştı. İlk 14 yarışında beş zafer, 5.6 ortalaması bitirme ve 108.5 ortalaması derecesi vardı; sonraki 12 yarışda ise sıfır zafer, 20.0 ortalaması bitirme ve normal sezonu kapatan 80.8 derecesi yakaladı.

Chase sıralamasındaki en küçük geride: Phoenix sonrası −24

Nerede her şey yolundan çıktı: Briscoe, temelde Reddick’in tam tersi bir durumdu — sezonun başlarında nispeten yavaş bir giriş (Haziran’a kadar yalnızca bir çift üst üste ilk 10’lu sonuç alması) onu, The Chase’a girerken daha iyi bir sıralama için geriden kovalamaya zorladı. Yine de sonunda ön-Chase sıralamasında beşinci olarak sezonu kapattı, ancak Chase içinde Bristol’daki güçlü koşusu sonlarda duvara çarpmasıyla, Kansas’taki son turlarda öndeki pozisyonunu ise Larson’a kaptırarak zedilendi. Ve sonra bile, 19 numaralı ekip Las Vegas ve Charlotte’taki üst üste iki galibiyet ile Phoenix’teki sekizinci sonuçla Larson’a sadece 24 puan uzaklığa geriledi. Buna rağmen Talladega’da pol pozisyonundan başlamasına rağmen Briscoe’nin günü, 183. turdaki büyük kazayla raydan çıktı. (Logano’su aracı, Briscoe’nin 19 numaralı Toyotasıyla temas sonrası takla attı.) Sabırsızlatıcı derecede rekabetçi olmayan 14üncü Martinsville sonucu, ‘Dega’nın zaten mahvettiği bir unvan mücadelesini resmen sonlandırdı.

Chase sıralamasındaki en küçük gerileme: Darlington sonrası eksi-16

Nerede her şey yolundan çıktı: Blaney, The Chase’a ciddi şampiyonluk iddiaları taşıyan, kendisi ve ekibi potansiyeline tutarlı şekilde ulaşabilirse, ciddi şampiyonluk iddiaları olan sürücülerin kısa listesinde giriş yaptı. Ancak bu aynı zamanda 12 numaralı aracın tüm sezon boyunca süregelen zaftıydı. Chase içinde Blaney son derece tutarsız sonuçlar aldı — her hafta ya üst sıralarda (beş yarış) ya da ilk 32 dışında (beş yarış) bitirdi. Bu akıl almaz aç-yoksul eğilimin en kötüsü ise erken başladı: Gateway’deki bir önceki haftaki 35inci sonuç baskısı altında zaten olan Blaney, 202 tur önde giderken pit yolu ihlali yaşadı, ünlü biçimde Hocevar tarafından döndürülerek yalnızca 33üncü olarak bitirdi ve ardından Hocevar ile yarış sonrası yaşanan kavgada en kötü taraf oldu. Blaney, Phoenix sonrası Larson’a 40 puan uzaklığa gerilemeyi başardı, ancak bir Talladega kazası onu sonuna kadar mahsetti; ancak Blaney’in hayal kırıklığı yaratan ’26 Chase’ının akılda kalıcı görüntüsü, Hocevar kavgası olacak.

Chase sıralamasındaki en küçük gerileme: Bristol sonrası eksi-16

Nerede her şey ters gitti: Logano için kısa bir an, en son şampiyonluğunun (2024) formatın ürünü olduğu kadar kendi performansının da ürünü olarak eleştirilmesiyle, tamamen yeni bir şampiyonluk sisteminde başka bir unvan kazanarak güzel bir şekilde onaylanma fırsatı yakalayormuş gibi görünüyordu. Joey zaten sezonun sonunda epik bir toparlanma serisiyle sezonunu dönüştürmüştü ve bu, The Chase’in başlarında da sürmüş gibi görünüyordu; Darlington, Gateway ve Bristol’daki üst üste üç 10 içi bitiriş, sonundaki brillante bir fırsatçı zaferle taçlanıyordu. Ancak geriye dönük bakıldığında, bu Logano’nun birinci olma konumuna yaklaştığı en yakın an olacaktı; ara lastikler maliyetini çıkardı — Joey, bu pistlerde The Chase içinde 86.7 ortalama sürücü derecesi elde ederken, diğer tüm pistlerde bu oran 111.2’ye ulaşıyordu. Kansas buna örnek olabilirdi: Logano, pol pozisyonundan 10 içi bir bitiriş için uygun konumdaydı (ortalama yarış pozisyonu sekizinciydi ve lapların %99’unu 15 içi içinde geçirdi), ancak sonradan ortaya çıkan lastik sorunu onun 20. olarak bitirmesine yol açtı.

🛞 Christopher Bell/Denny Hamlin?

Chase sıralamasındaki en küçük puan farkları: Bell, Phoenix sonrasında −5 / Hamlin, Gateway sonrasında 0 (lider)

Nerede her şey (muhtemelen) ters gitti: Teknik olarak, ya Bell ya da Hamlin şampiyonluğu kazanabilir; ikisi de Larson’dan 70 puan uzakta ve mükemmel bir gün 76 puan değerindedir. Yani evet, bir şans olduğundan bahsediyoruz.

Ama hem sürücüler için bunun çok daha iyi bir şans olabileceğinden vazgeçilemez.

Bell için, uzun süre onu rahatlatacak bir an açıkça ortada: Talladega’da pit yoluna yaklaşırken kendi kendine fren kilidinden kaynaklanan kaza, 20 numaralı aracı duvara yuvarlayıp onu gün boyu etkisiz hale getirdi. Bell, beş yarışın dördünde üst üste 6 içi bitiriş elde etmişti ve Phoenix’e kadar Chase içindeki 111.4’lük ortalama sürücü derecesi, Larson’ın baskısına rağmen onun (109.2) bile üzerindeydi. Şampiyonluk liderliğini devralmak için büyük bir fırsat varken, Bell aslında kaza yaparak yarıştan çekildi.

Hamlin’in hikâyesi daha net değil. Geçen yıl, tek bir anın şampiyonluk yarışını baş aşağı çevirdiği bir dönemin ardından, Denny bu yılki Chase’te büyük bir hayal kırıklığına yol açan ardışık küçük eksikliklere işaret edebilir. Başından beri böyleydi; Darlington’da 11 numaralı araba 68 tur önde giderken, ayak bağlantısı hasarı son 120’den fazla turda hızını bozdu. O sırada bunun farkında değildik ama Hamlin, Chase boyunca umut verici çıkışları kaçırmanın yollarını bulacaktı.

Ama çok daha geriye bakarsak, belki bu öngörülebilir olabilirdi. Sürücü Derecesi ile ölçüldüğünde, Hamlin’in düzenli sezonun sonlarına doğru, ortadan haziranda başlayarak gösterdiği temel performans, yılın başında Reddick’i kovaladığı ve 1 numaralı Chase tohumunu ele geçirdiği döneme göre belirgin biçimde daha zayıftı. Bitişleri o kadar da bozulmadı, bu da Hamlin’in Chase’e tepe formundan çok uzak bir şekilde girdiği boyutu gizledi. Ama şimdi sonuçları, sezonun başındaki dönemden çok, yazın son koşusuna benzer görünen bir Chase derecesine yakalamış oldu.

O sıralar, Chase programının içeriğini — Hamlin için çok sayıda uygun pisti içeren — performans trendlerinin yaratabileceği açığı kapatacağı tartışmasını sürdürmüştük. Ama bu doğru çıkmadı. Ve Hamlin bu hafta Homestead’de son bir insanüstü çaba gösteremezse, 11 numaralı arabanın şampiyonluk vaadinin taşıdığı başka bir sezon da hayal kırıklığıyla sonuçlanacak.