Bengaluru merkezli otomobil forumu BHP’nin üyesi Neversaygbye, bu yılın Temmuz ayında 13 yaşını tamamlayan ve bir ay sonra, 16 Ağustos’ta 1 lakh 50 bin kilometre (150.000 km) gösterge okumaya ulaşan kendi Tata Vista D90 modelinden, aracın uzun ömürlü yolculuğunu paylaştı. Sahibi, aynı 16 Ağustos tarihinde 29 yıllık sahiplik döneminin sonunu da Hero Honda Splendour motosikletiyle kutlayan, ayrıca 15 yılı aşkın süredir kullandığı Beat motosikletiyle birlikte üç araçlı koleksiyonunun hâlâ güçlü şekilde çalıştığını belirtti.
Neversaygbye, Vista’nın tüm araçları arasında en yüksek kilometreye sahip olmasına rağmen olağanüstü güvenilir, dayanıklı ve bakımı kolay olduğunu vurguladı. Aracın onu asla yolda bırakmadığını, en yakın sorun olarak geçen yıl evden çıkarken V-bant (V-timing kayışı) kopması anını anımsattı. Olay, aracı kullanmaya hazırlanırken ortaya çıktığı için şansa bağlı bir kurtuluş olarak nitelendirdi.
Güvenilirlik ve Rajarhat Servisindeki Kayış Kopması
Aracın o günlerde bulunduğu T C Motors Rajarhat adlı düzenli bakım merkezinde, bir gün önce otomatik gerilim mili (auto tensioner bearing) değiştirilmiş ancak kayış doğru şekilde ayarlanmamıştı. Sahip, o sırada Tata Motors müşteri hizmetlerini arayarak bir yarı kamyonet (flatbed) talebinde bulundu ve firma bir saat içinde aracı çekmek üzere gelen ekip gönderdi. RSA (Roadside Assistance) planına dayalı yıllık bir ücretsiz çekme hakkına sahip olduğu için herhangi bir ücret ödemeden sorunu çözdürdü; ancak aracı bir gün de bakım merkezinde bekletmek zorunda kaldı.
Büyük sorun şu ki, arıza başka bir yerde de olabilirdi ve beni yolda bırakabilirdi. Şanslıyım ki bu olay evdeyken, yani aracı kullanmaya hazırlanırken gerçekleşti.
BHP üyesi Neversaygbye
Sahip, bu olayın ardından bakım merkezini değiştirmeye karar verdi. Son iki yıldır Vista’ya giderek artan dikkatsiz muameleye yönelik son damla olarak nitelendirdiği bu karar, düzenli bakım danışmanının ayrılışından hemen sonra başlamıştı. Aracı 13 yıldır dikkatlice bakmakla meşgul olan danışmanın ayrılışıyla birlikte detaylara verilen önem de kaybolmuştu.
Sahip, merkezde Vista’ya ilgi gösterilmesinin tuhaf olduğunu, aynı merkezde Safari de bakıldığı ve on yıldan fazla süredir orada hizmet aldığı için bunu umduğunu belirtti. Bu nedenle artık başka bir TASC (Tata Aftersales Service Centre) merkezine yöneldi ve Vista için dışarıdan işlerini yapabileceği iyi bir FNG (Foreign National Garage, yani yetkisiz özel atölye) da tespit etti.
Ruslanma Tedavisi ve Kendi Başına Boyama Denemesi
Son 30.000 km’lik aralıkta, kayış kopması dışında birkaç sorun da ortaya çıktı. Bunlardan biri, aracın sol tarafında bulunan tabanlık (running board) ve çeyrek panelde (quarter panel) görülen paslanma idi. Aracın genellikle açık havada park edildiği göz önüne alındığında bu durumun katkıda bulunduğu düşünüldü; ne var ki sorun büyümeye başlamadan önce çözülmeye karar verildi.
Isı odası (heat chamber) olan yakındaki bir FNG’ye gidildi ve iş iyi bir şekilde yürütüldü. Toplam maliyet 9.500 rupiye (Rs. 9500) olarak belirlendi. Aracın alt gövdesi ve geri kalanı ise şaşırtıcı biçimde iyi şekilde ayakta kalmıştı.
Kalkutta’da, yani Hindistan’ın herhangi bir şehrinde araba kullanmak, daha erken ya da daha geç olsa de çentik ve çiziklerin kaçınılmaz olduğu anlamına gelir; Vista da istisna değildir. Sahip, arka tamperin (bumper) etrafında ve üzerinde boyanın soyulduğu birkaç bölge fark etti. Tekrar FNG’ye gitmek yerine, son dönemde evde boyama ürünlerini yoğun biçimde tanıtan Com-Paint markasının kendi başına boyama (DIY) ürünlerini denemeye karar verdi.
Uygulama talimatları kolayca takip edildi, ancak firma daha fazla Com-Merge son kat spreyi sağlaması gerektiği düşünüldü. Boya tamamen tükendiği halde son kat spreyinin büyük kısmı hâlâ kullanılmamıştı; bu yüzden ayrı olarak başka bir kutu 500 dolar (yaklaşık 24.425 TL) karşılığında sipariş edildi. Son kat spreyinin, asıl boya miktarına kıyasla genelde daha fazla gerektiği, aşırı spreyleme (overspraying) ihtiyacından kaynaklanıyordu. Önceden satın alınan bant yardımıyla boyanın diğer bölümlere, özellikle de Live to Drive etiketine taşmaması sağlandı. Maskalama, yüzey hazırlığı ve boyama-son kat işlemleri bir saatten kısa sürede tamamlandı.
Toplamda yaklaşık yedi saat, bunun içinde boyanın kuruması için altı saat ayrıldıktan sonra araba hazır hale geldi. Genel etki memnuniyet verici bulundu, ancak profesyonel bir sonuca çok uzaktı. Sahip, aracın 15 yaşına yaklaşmadan önce muhtemelen tam boyatılacağını, o zamana kadar Com-Paint yeterli olacağını belirtti.
Süspansiyon Yenileme, İki Uzun Yolculuk ve TSD Yarışı
Boyama işleminin yanı sıra bazı diğer tamiratlar da vakte uygun hale geldi. Arka süspansiyon, çukurlara ve hız kesme yollarına çarptıkça alttan temas etmeye (bottoming out) başlamıştı ve 148.000 km’den sonra orijinal fabrika montajlı arka amortisörlerin değiştirilme zamanı gelmişti. Bu kez tespit edilen FNG’den iş yaptırıldı ve iş iyi bir şekilde yürütüldü. Bir taşın çarpmasıyla bir sis lambası hasar görmüştü ve bu da değiştirildi.
Sis lambaları yeniden çalışır hale getirildi, ancak sararmış farlar için artık bir şey yapılması gerekiyor. Bu tamiratların dışında neredeyse başka bir sorun yoktu; araba normal şekilde çalışıyor, ancak Safari artık yolculuk görevlerini üstlendiği için kullanım çoğunlukla şehir içi. Buna rağmen Vista birkaç hafta sonu unutulmaz sürüşlerde rol aldı.
Bunlardan ilki, babasının amcasını ziyaret etmek için Ranchi’ye yapılan aile yolculuğu idi. Yolda yapılan standart durak Ghatshila’daki iyi yemek ve temiz tuvaletleriyle öne çıktı. Amcanın evindeyken Hundru Şelalesi ve Patratu Gölü de ziyaret edildi; gölün yakınında bir hafta sonu geçirmek isteyenler için Patratu Lake Resort adında güzel bir göl kenarı oteli bulunuyor.
İkinci uzun yolculuk, Odisha eyaletindeki Chandipur’a yapılan ve eşinin Balasore’daki işiyle birleştirilen bir yolculukti. Sahil kenarında bulunan otel basit ama iyi bir yerdi; burada kalmanın nedeni daha çok oda ve konumdan ziyade yemekti. Sahil kendisi pek etkileyici değildi; deniz kıyıdan oldukça uzaktı ve kumdan ziyade kumlu bir plajdı. Ancak yürüyüş için iyi bir yerdi ve köpek severler için dostça davranan, atıştırmalık ve okşama için yaklaşan birçok köpek bulunuyordu.
Bu iki yolculuğun yanı sıra, Vista geçen yıl kulüpler arası bir TSD (Tire Size Difference, lastik boyutu farkı) rallisine de katıldı. Üye olarak yeni başlayan üç kişilik ekip, sürprizle genel sıralamada ikinci, kulüpler arası kategoride birinci oldu. Bu başarıdan büyük ölçüde BHP üyesi highway_nation (Subhayan Sett)’e borçluluk duyuldu. O, birkaç yıl önce Bengal Motor Sports Club ile ortaklık kurarak TSD rallileri konusunda bir eğitim oturumu düzenlemişti; eşinin Ananya ve sahibin bu oturuma katılmış olması, bu kez edinilen bilgilerin işe yaramasına vesile olmuştu.
Bu kadarıyla aracın yolculuğu böylece tamamlandı. Gelişen yaşına rağmen araba hâlâ hizmet vermeye devam ediyor ve sahiplikten vazgeçmesi gereken günü beklediği söylenemez. Tata Motors yedek parça desteği sağladığı sürece (her şey için değil) bakmaya devam edebileceğini umuyor. Aracın gerçekten ömür boyu dayanmaya yapılmış olması, böyle araçların artık bu kadar dayanıklı biçimde üretilmediği bir dönemin habercisi.
