Pontiac, GTO‘yu 1964 model yılı için sahneye sürdüğünde, General Motors’un kurumsal emirlerini görmezden gelerek Amerikan muscle (kas) araçlarının altın çağını ateşledi. John DeLorean, Bill Collins ve Russ Gee tarafından ara sınıf LeMans’ın bir opsiyon paketi olarak kurgulanan GTO, 1966’da kendi başına bir modele dönüştü ve bu isim beş ayrı nesli kapsadı.
İsim plakası 1964’ten 1974’e kadar dört farklı nesilde kesintisiz üretildi, ardından 2004’ten 2006’ya kadar Avustralya’da Holden tarafından üretilen beşinci nesil coupe olarak geri döndü. Ancak gerçek GTO hattı 1966’da başladı ve 1971 model yılının son örneğinin monte edilmesiyle sona erdi. Bundan sonra “GTO”, Le Mans (ve LeMans Sport) için tekrar bir opsiyon paketine dönüştü, ardından kompakt Pontiac Ventura’nın (Chevrolet Nova’nın PMD karşılığı) bir yükseltmesi olarak sona erdi.
1970 model yılında General Motors’un ara sınıf araçlardaki deplasman tavanlarını kaldırmasından önce, GTO yalnızca iki motorlu bir yapıya sahipti (bunlar erişim süreleri açısından asla örtüşmedi): yüksek çıkışlı 389 kübik inç V8, GTO’nun ilk muscle motoruydu ve 1966’nın sonunda 400’lü motor lehine kullanımdan kaldırıldı.
1964’ten 1966’ya kadar 389 V8 sokakları domine etti; ya tek bir dört hacimli karbüratör ya da üç iki hacimli Rochester karbüratörden oluşan ve 360 hp’ye kadar çıkış veren efsanevi Tri-Power düzeneğiyle sunuldu. 1966’dan sonra General Motors’un, Chevrolet Corvette hariç tüm binek araçlarında çoklu karbüratörlere yönelik bir yasağı getirmesinin ardından, Pontiac 389’u 400 kübik inçe büyütti.
Bu 400 V8, GTO’yu 1967’den 1969’a temel, ekonomik iki hacimli, High Output ve Ram Air konfigürasyonlarıyla sürdü ve 370 hp’lik Ram Air IV ile taçlandı. Tam da 1967’de, Pontiac 421 V8’i 421 Tri-Power’ın yerini alması için 428 kübik inçe (7,0 litreye) kadar bore etti ve bunu tam boyutlu Catalina, Executive, Bonneville ve Grand Prix modellerinde kullandı.
General Motors’un deplasman limitleri nedeniyle, kısa ömürlü 428 V8, bir GTO’ya fabrika çıkışlı olarak asla monte edilmeden 1969’daki son yılında ardından ortadan kayboldu. Kuğu şarkısı olarak bilinen bu son yılında 428 V8, N dökümlü olarak işaretlenmiş, revize edilmiş pearlit malleabl (sünek) demir krank mili ile birlikte 4,125 inç çap ve 4,00 inç strok kullandı.
Tek bir dört hacimli Rochester Quadrajet karbüratörü ve 10,5:1 sıkıştırma oranıyla donatılan standart 1969 Pontiac 428 V8, 4.600 rpm’de 360 bg ve 3.200 rpm’de 472 lb-ft tork üretiyordu; ayrıca Grand Prix için 370 bg’lik bir derecelendirme sahipti. 10,75:1 sıkıştırma oranına sahip 428 High Output varyantına çıkmak, 5.200 rpm’de 390 bg ve 3.400 rpm’de 465 lb-ft tork açmıştı.
Bu, oldukça fazla muscle car gücüydü ve GTO – tanımdan beri bölümün öznel niteliğinde yüksek performanslı aracı – o müthiş motoru tam olarak taşımayı hak edebilirdi. Pontiac, bir GTO’ya montaj hattında 428 monte etmese de, bir otomobil tutkunu bu tarihsel yanlışlıyı kendi yaptığı bir araçla düzeltmeye karar verdi. Arabayı aşağıdaki videoda, tüm artıları ve eksileriyle birlikte hayranlıkla izleyebilirsiniz.
Adam Kinion tarafından Kinion Classic YouTube kanalında öne çıkarılan 1969 Pontiac GTO, tam da bu birleşimi hayata geçiriyor. Clarence, Iowa’daki Kinion Auto Sales and Service bayiliği üzerinden 44.900 dolarlık bir fiyatla listelenen bu iki kapılı hardtop, kilometre sayacında 87.265 mil taşıyor. Araç, neredeyse 30 yıl boyunca Adam’ın babasının en iyi arkadaşı Dale Kinion’a aitti.
1991 yılında Dale Kinion, arkadaşına gerçek bir Carousel Red GTO Judge sattı; bu mavi 1969 coupe ise neredeyse üç on yıl boyunca onun yanında durdu. Sahibinin eşi son zamanlar bu iki Pontiac’tan birinin gitmesi gerektiğini söylediğinde, mavi 1969 GTO’yu doğrudan Adam’a sundu. (Küçük bir not: Ben bir evlilik danışmanı değilim, ancak bu erkeğin eşini galaksinin sonuna kadar ve geriye sevdiği kanındayım).
Judge anısına fender çıkartmaları, yan şeritler ve arka kanat ile süslenmiş olsa da, Pontiac Historical Services faturası aracın Baltimore fabrikasından Şubat 1969’da gerçek bir Ram Air aracı olarak ayrıldığını doğruluyor.
Colorado’nun Colorado Springs şehrinde yeni başta Johnson Pontiac’a teslim edilen, fabrika çıkışlı 400 kübik inç dört volanlı Ram Air V8, yakın oranlı 4 vuruşlu manuel şanzıman, Safe-T-Track arka aks, gizli farlar, Rally II jantları, hidrolik direksiyon ve konsol ile donatılan coupé, bugün içinde inşa edilmiş bir 428 V8 barındırıyor.
Uzun süreli son sahibi, 428 kübik inçlik motoru inşa ederken yaklaşık 12.000 dolar yatırmış; alüminyum emme manifoldu yerleştirirken fabrika çıkışlı egzos manifoldlarını korumuş, fabrika Ram Air hava süzgeci takımını köpük kapı contasıyla birlikte, yeni bir radyatörü ve taze bir akü ile alternatörü dahil etmiştir.
Fabrika çıkışlı bir 428 V8, 1969’da 360 ile 390 hp arasında bir güç üretirken, bu GTO’nun içindeki özel inşa 428, delip honalanmış iç parçaları ve alüminyum emmo manifoldunu 4 vuruşlu manuel şanzımanla eşleterek standart 396 veya 454 sokak makinelerini geride bırakıyor. Adam Kinion, yol testinde motorun soğukken birkaç kez söndüğünü, yani çalışma sıcaklığına ulaşana kadar hassas bir karakteri olduğunu belirtiyor.
Bu, açık Iowa otoyolunda ısıtıldıktan sonra kaybolan, eski muscle car’larda sık görülen küçük bir karbüratör choke özelliğidir. Araştırma sırasında satıcı ilk başta aracın güç disk freni olduğunu belirtse de, kapı açıp ana silindiri inceledikten sonra kendisini düzeltir ve aracın şaşırtıcı bir etkiyle duran manuel dört tekerlekli tambur frenine dayandığını doğrular.
Tahminen 25 yıl önce tamamlanmış bir restorasyon taşıyan mavi dış cephe, altında sağlam durumdadır; temiz kapılar, çamurluklar, kaput ve bagaj zeminiyle desteklenen, üzerinde yükseltilmiş beyaz harfli BFGoodrich Radial T/A lastikleriyle sarılmış PMD Rally II jantları ve arka yan cam çıkartmalarında “The Heartbeat Stops Here” yazısı yer alır.
YouTuber, çeyrek yüzyıllık boyanın üzerindeki her kusarı işaretliyor. Arka sağ üst çamurlukta, C sütunu ve yan pencere yakınında, değiştirilen bir panelin kaynatılıp kurutulduğu yerde doğrudan atölye ışığı altında soluk bir dikiş çizgisi görülebilir. Aynı yolcu tarafı çamurluğun daha aşağısında, kapı boşluğunun hemen arkasında, metal eski bir yama onarımından kaynaklanan hafif yüzey dalgaları sergilerken, krom tamponlar ince çizikler gösteriyor.
Dahilde, mavi vinil kovalı koltuklar, merkez konsol, ahşap kaplama PMD direksiyon, tavan döşemesi, güneşlikler, A-sütunları döşemeleri, kapı eşiği ve eşik plakaları son derece temiz bir durumda. Ancak ön kovalı koltukların plastik koltuk arkası kapakları ve kapılardaki yeşilimsi alt kol dayama pedleri yaşa bağlı belirgin bir boya solması gösteriyor.
Gösterge panelinde, hız göstergesi, devir göstergesi, yakıt, yağ basıncı ve sıcaklık göstergelerinin tümü; radyo, ısıtıcı fanı, silecekler, sinyal lambaları ve çakmak ile birlikte düzgün çalışıyor; tek elektriksel aksaklık işlevsiz korna. Bu, türden bir Judge anısına otomobilin kimseyinin günlük arabası olmayacağı (yakıt tüketimi bir yana, sorunsuz bir günlük araç olabileceği düşünülürse) için muhtemelen bir otomobil hayranının göz yumacağı bir konu.
Orijinal üretim formülü, kullanım kılavuzu ve doküman paketi ile birlikte sunulan bu $44.900’lük 428 motorlu 1969 GTO, altmışlı yılların en iyi muscle car’ına Hemi Mopar’lar, Boss Mustang’lar veya büyük hacimli Chevys, Olds veya Buicks’lerle başa çıkacak silah arsenalını reddeden bir kurumsal kararın tarihsel telafisi olarak duruyor.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
