Konutun garaj kapısının ardında gizlenen eski bir İtalyan gran turismosunu keşfetmek zaten her arambaşı için heyecanlı bir deneyimdir, ancak makine nesiller boyu bir aileyi bir arada tuttuğunda bu an sonsuz derecede daha büyük bir ağırlık taşır.
Bu 1968 Ferrari 330 GTC, sadece kolayca altı haneli ağır bir meblağa değer nadir bir koleksiyon parçasından çok fazlası; üstelik açık artırmada soğuk bir milyon dolar bile edebilir. Bu, merhum arambaşı Joe ve onun kalıcı mirasına adanmış yuvarlanan bir anittir. Adam bir Ferrari koleksiyoncuydu (kırmızı bir Ferrari 512 Berlinetta Boxer’ı da vardı) ve torunu birkaç yıl önce onu şaşırtmaya karar verdi ve WD Detailing’den tozdan kurtaranları çağırdı.
Liliana detaycıları gizli bir plana çağırıp önce onlara kırmızı süper arabayı verdi. İki yıl sonra Joe, Piston Gezegeni’ni ve sevdiği V12’i (Berlinetta boxer, silindir blokları arasında 180° açısı olan bir V12’dir) vedalaştı. Ölümünden kız, anısının başka bir otomobil övgüsüne layık olduğuna karar verdi ve 1968 Ferrari 330 GTC sıradaki sıraydı.
Ölümünden sonra Liliana, büyükbabanın favori Ferrari şapkasını takıp YouTuber’lar Richard J. Wagner ve Brent DiCesare’i çağırarak sevdiği 1968 kupayı kurtarmayı ve tam da Joe’nun her zaman istediği gibi görünmesini sağlamayı amaçladı.
Maranello’da 1963 ile 1968 arasında üretilen Ferrari 330 soyu, on dört ayrı silindirin (her biri 330 hacimli) sayısal takma adını aldı. Seri, 1963’te ara model olan 50 adet 330 America ile sahneye çıktıktan sonra 330 GT 2+2’ye geçti; bu da 1964 ile 1967 arasında iki seri boyunca 1.099 dörtlü koltuklu gran turismoyu kapsadı ve markanın yol için üretilen amiral modelleri için zarif bir temel oluşturdu.
Ayrıca, Pontiac‘ın Ferrari ile her zamanki büyük bir rekabeti vardı; zira 1963’te Daytona American Challenge Cup’da Tempest Super Duty, 250 GTO’yu – ve diğer herkesi – tur atarak geride bıraktı).
1966 Cenevre Otomobil Fuarı’nda tanıtılan iki koltuklu Ferrari 330 GTC, rahat 330 GT 2+2 ile saldırgan 275 GTB berlinetta arasındaki boşluğu doldurdu. Torino’da Pininfarina tarafından tasarlanan ve gövdesi yapılan, son montaj için Maranello’ya gönderilen 330 GTC, 500 Superfast’ın burnunu 275 GTS’in arka kısmıyla birleştirdi; açık tavanlı 330 GTS spider ile yan yana 1966 ile 1968 arasında yalnızca 598 üretim ünitesi üretildi.
WD Detailing’in araştırmacısı Mike Tudor’un belirttiği gibi, kompakt 1968 Ferrari 330 GTC, Aston Martin ve Jaguar’a ait İngiliz gran turismolarıyla rekabet etti, ancak yeni alındığında yaklaşık 15.000 dolarlık bir taban fiyata sahipti.
Bugün standart örnekler kolayca 500.000 doların üzerine çıkarken, Joe’nun kupası Marrone Colorado adlı ultra nadir fabrika bronz metalik tonunu taşıyor; bu kaplama, 2022 açık artırmasında benzer bir örneği 800.000 doların üzerine çıkardı.
Dış kısma geçince ekip, bilinmeyen yeniden boyanmış panelleri risk altına sokmamak için sert alkali ön yıkama kimyasallarını atlayıp doğrudan hava çıkışlarına ve klasik yumurta kasası ızgarasına dikkatli basınçlı yıkamaya başladı. Entegre arka çamurluk yakıt kapağını açıveren gizli saldırmalı kolu bulduktan sonra, benzin tzelğini koklama yoluyla doğruladı, doldurma ağzını kapattı ve kaplamayı kirletmeden arındırmak için demir çıkarıcı ve kil çubuğunu kullandı.
Motor bölmesini temizlemek aşırı dikkat gerektirdi, çünkü 1968 Colombo V12 parçaları nadir – ve pahalı! – su ise oldukça pahali mekanik sorunlara yol afbilirdi. RJ, üçlü karbüratörlerin üzerindeki three ayrı hava filtresini barındıran yan girişli hava kutusunu çıkardı ve ısınarak katlaşmış yağı milimetreden milimetre eritip uzaklaştırmak için buhar kullandı.
Dikişli vinil tavan döşemesini sihirli silgiyle temizlediler, hassas halıların içinden matkap fırçaları kullanmadan 58 yıllık kiri çıkardılar ve kaporta önündeki aşınmış koyun derisi kılıfları kaldırarak yumuşak siyah deriyi ortaya çıkardılar; ardından kaput, metalik boya ve ayna gibi parlayan kromu makineyle parlatdılar. Milyon dolarlık araba, milyon dolarlık iş.
Araba, kilometre sayacında okunan 76.289 kilometrenin hiçbir izini taşımıyor (47.403 mil). Joe gerçekten onu iyi bakıma aldı. Etkilenen Liliana, parlayan muhteşem Marrone Colorado Pininfarina kupasını görünce ağlamaya başladı.
Araba lekesiz görünüyor, ama yola çıkarılmaya uygun olup olmadığını bilmiyoruz; YouTuber’lar güç aktarma organıyla uğraşmayı düşünmediler bile – bu özel bir atölyenin üstesinden gelmesi gereken bir iş, çünkü pahalı İtalyan süper arabaları hiçbir mekanik için değil; Detroit demiri sanatına ne kadar iyi hakim olsalar bile.
Neredeyse iki on yıl haber televizyonunda çalıştıktan sonra Răzvan farklı bir ortaya yöneldi. Saha muhabiri, bir TV yapımcısı ve denizci oldu ama arambaşları arasında evindeymiş gibi hissettiğini keşfetti.
