Bazılarına göre bu talihsizlikti. Kimileri ise bunu karmaya bağladı. IndyCar, 1995’ten beri en çok izlenen yarışı takip eden, Milwaukee pistindeki yarışlarda yaşanan yağmur gecikmeleriyle dolu bir çift yarışa sahne oldu. Ancak ne yağmur ne de şanssızlık, Alex Palou’nun beşinci IndyCar serisi şampiyonluğunu kazanmasının önüne geçemedi. Bu sıra dışı koşullar aynı zamanda Pato O’Ward’ın 1981’den beri tek günde iki kez yarış kazanan ilk IndyCar sürücüsü olmasını sağladı.
Cumartesi günü planlanan saatinden bir saat sonra yeşil bayrak dalgasıyla birlikte, yarışa başlamadan önce yağmur tehdidi vardı. Hava durumu raporları, yarışın yarısında şiddetli yağışların pisti etkileyeceğini ve yarışın erken bitirilmesine neden olabileceğini öngörüyordu. Ancak hava durumu tahmini doğru çıkmadı. Yağmur geldi ve 250 turluk yarışın 90. turunda yarışı durdurdu. Fırtına sonunda dindi, ancak IndyCar pisti gün batımından önce kurutamadı. Yarış organizatörleri, kalan bölümü Pazar sabahı 85 dakikalık bir zaman diliminde tamamlamayı umuyorlardı. Ancak daha fazla yağmur bu planı bozdu ve Race 1, Race 2’nin bitişinden sonra yapıldı.
Pazar günü yarışlar başladığında, Alex Palou’nun işi oldukça kolaydı. Ganassi sürücüsünün şampiyonluğu garantilemek için Milwaukee’ten 50 puanlık bir avantajla ayrılması gerekiyordu. En yakın rakibi Kyle Kirkwood, 91 puan gerideydi. DC’deki yarış kazananı, antrenman sırasında kaza yaptı, ardından her iki yarışta da sırasıyla 22. ve 24. sırada yer aldı. Palou, kendi standartlarına göre oldukça sakin bir gün geçirdi ve araçla ilgili sorunlarla mücadele etti. İspanyol sürücü, Race 1’de beşinci, Race 2’de ise onuncu oldu. Açıkça görülüyordu ki, beşinci şampiyonluğunu kazanmak için herhangi bir tehlikeden kaçınmaya odaklanmıştı.
Her iki yarışta da zafer mücadelesi McLaren ve Penske arasında yaşandı. Race 1’de Pato O’Ward, Scott McLaughlin’ı sadece sekiz onda bir saniye farkla geride bıraktı. McLaren sürücüsünün yarış zaferi, pit stop sırasında geldi; ekibinin hızlı bir pit stop yapması sayesinde No. 3 Penske’yi geçmeyi başardı. İkinci kez aynı gün zafer sevinci yaşamak farklı bir hikayeydi. O’Ward ve McLaughlin’in takım arkadaşı David Malukas, pistte büyük bir mücadele verdi ve ikisi birlikte 212 tur liderlik etti. 226. turdaki son yeniden başlatmada, Malukas’ın Penske aracında görünüşe göre bir şanzıman sorunu vardı; bu da O’Ward’ın liderliği ele almasını sağladı ve geriye dönüp bakmasına gerek kalmadı. Her iki yarıştan sonra, Meksikalı sürücü şu ifadeleri kullandı:
“Kariyerim boyunca böyle çift yarışlı haftasonları hayal ettim, birkaç kez tek günde her iki yarışı da kazanmayı istedim. Hem de bu mümkün oldu. Bu benim ve ekibim için bir rüyanın gerçekleşmesi.”
Bu son iki haftasonunu abartmayın. Alex Palou şu anda inanılmaz bir başarı döneminde. Beşinci şampiyonluğuyla birlikte, sadece A.J. Foyt ve takım arkadaşı Scott Dixon’ın daha fazla seri şampiyonluğu var. Alex Palou henüz 30 yaşına gelmediği için, onu zaten IndyCar’ın tüm zamanlardaki en iyi sürücülerinden biri olarak değerlendirmek garip olabilir. Şu anda sahada ona denk olabilecek başka bir sürücü yok; bu nedenle A.J. Foyt’in yedi şampiyonluk rekoru da artık güvenli değil. Alex Palou’nun önünde sonsuz fırsatlar var. Bir sonraki hafta sonu, IndyCar sezonunun final yarışı Laguna Seca‘da beşinci Astor Kupası’nı alacak.
