NASCAR Cup Serisi‘nin Mobil 1 destekli playoff mücadelesinde (The Chase) yarışan Kyle Larson, son dört yarışta sergilediği üstün performansla kupaya en güçlü aday konumuna yükseldi. St. Louis’deki Gateway zaferinden bu yana hızlanan Larson, Kansas’taki ikinci galibiyetiyle birlikte şampiyonluk yarışında net bir favori haline geldi; rakibi Denny Hamlin’in gerisinde kalarak 57’lik şans oranıyla ön plana çıktı.
Larson, Championship Four’un daraltıldığı bu aşamada hem kazandıkça öne çıkarken hem de rakiplerinin form düşüklüklerinden yararlanıyor. Son dört yarışta ortalamaya yakın istikrarlı derecelerle öne çıkan 5 numaralı ekip, son dönemdeki baskın oyunuyla şampiyonluk trenini bir üst seviyeye taşıdı.
“Geri döndüm” tartışmalarına mesafeli bakış
Birkaç hafta önce Gateway’de kazandığı galibiyetten sonra, henüz kalabalık adaylar içinde sadece isimlerden biri olan Larson, kendisine yönelen “tamamen geri döndüm” söylemlerine soğuk baktı. Galibiyetinin ardından verdiği demeçte bu iddialara mesafe koydu ve 2021 ile 2023 şampiyonluk dönemlerindeki performansıyla kendini eşitlemeyi reddetti.
“Geri döndüm? Ne için? 2021’e mi geri döndüm? Hayır. 2023’e mi? Hayır. Ancak Victory Lane’a (kazananlar kutusuna) geri dönmek için kesinlikle birik yapıyorduk. Geçmişteki gibi baskın olmaya yetecek kadar nerede olduğumuzu tam bilmiyorum, ama bugün gibi bir gün size kesinlikle güven veriyor.”
Kyle Larson
Larson’ın bu mütevazı tavrının dayanağı, galibiyetin kendisinin bile kariyerindeki en baskın zaferlerden biri olmamasıydı. 51 yarış süren galibiyetsiz serinin ardından St. Louis’deki Victory Lane’a ulaştığı bu kazanım, Driver Rating (Sürücü Derecelendirmesi) 129.5 ile kariyerindeki 34 galibiyet arasında onuncu en zayıf başarı sayıldı. Üstelik o gün daha yüksek bir derecelendirme alan Joey Logano’nun kazanamaması dikkat çekmişti.
Kansas’ta eklemlenen baskın zafer
Bristol Gece Yarışı’nda Logano’nun ardından ikinci olmanın ardından Larson, Kansas’a giderek üç yarışlık dönemde ikinci galibiyetini aldı ve bu kez rakipsiz bir dominasyon sergiledi. Her seviyede yeni bir pist rekoru kıran 5 numaralı araç, 235 tur liderlik ederek etapları ve en hızlı tur bonusunu da topladı ve güncel puan sistemi altında mümkün olan maksimum 76 puana ulaştı.
Larson’ın 88’lik liderlik oranı, 2005’ten bu yana veri tabanlı (loop-data) dönemde kazanan bir sürücünün kaydettiği en yüksek onüçüncü oran olurken, aynı dönemde orta mesafe (intermediate) pistlerde beşinci en yüksek değeri temsil etti.
Larson’ın tek zorlandığı an, Chase Briscoe’nin 238. turda liderliği alıp sonraki 23 turu başarmasıydı. Ancak 19 numaralı aracın tam arkasında kalan Larson, yarıştan yedi tur kala liderliği geri aldı ve artık bu liderliği geride bırakmadı.
Mükemmelliğin dereceleri
NASCAR’da gerçek mummellik diye bir şeyin olmadığına dikkat çekmek gerekiyor. Modern dönemde yalnızca üç yarışta kazanan sürücü tüm turları %100 liderlik aldı: 2000’de New Hampshire’da Jeff Burton, 1978’de Nashville Fairgrounds’da Cale Yarborough ve 1973’te Bristol’da Yarborough. Bunlardan yalnızca Burton’un kazandığı 48 yıl içinde gerçekleşti ve yalnızca Bristol’daki Yarborough galibiyeti tam baştan sona (pole’dan başlayarak) mummelliğe ulaştı.
Ancak mummeliğin dereceleri vardır. Sürücülerin bitiş pozisyonu, ortalama ilerleme pozisyonu ve ortalama hızı bir araya getiren, ayrıca kazanma, tur liderliği ve önde yarışma gibi unsurlara bonus veren Driver Rating formülü, en üstte 150.0 ile “mummel” olarak kabul edilir. Bu, futbolun efsanevi 158.3 QB derecelendirmesine karşılık gelen NASCAR versiyonudur.
Larson, Pazar günü bu mummel oyunundan birini oynayarak Kansas’ta süt gibi yuvarlak 150.0 derecelendirme kaydetti. 2005’ten bu yana bu, kaydedilen otuzuncu tam 150.0 yarış olurken, Next Gen dönemine (2022’den beri) beşinci ve bir yıldan fazla süredir Darlington’da Briscoe’nin kaydettiğinden bu yana ilk tam derecelendirme oldu.
Mükemmelliğin aktif kralı
Larson, mummel (veya mummele yakın) sürüşlerin active kralı konumunda. Geçmişteki altı tam derecelendirmenin dördüne sahip olan 5 numaralı araç, bu listeye 2021 playoff’larında Texas’taki 150.0 derecelendirmeyle başladı; ardından Homestead-Miami (2022), Charlotte Roval (2024) ve şimdi de Kansas (2026) geldi.
Aynı zamanda mummele yakın birkaç yarışta da bulundu: Derecelendirmesi 150.0’dan az, 149.0’dan büyük altı yarışta (bu ondalıkların bile anlam taşıması şaşırtıcı): 30 Mayıs 2021 Charlotte (149.5), 6 Haziran 2021 Sonoma (149.2), 20 Haziran 2021 Nashville (149.7), 21 Eylül 2024 Bristol (149.7), 13 Nisan 2025 Bristol (149.6) ve 11 Mayıs 2025 Kansas (149.7).
Mayıs 2025’teki analizimizde, mevcut sürücüler arasında herhangi bir yarışta böyle baskın bir patlama yaşama olasılığı en yüksek olanın Larson olduğu sonucuna varmıştık. Ancak bu durum, yakın zamana kadar 2026’da aynı derecede geçerli değildi. Normal sezonda dört 120.0 veya üzeri derecelendirme alan Larson’ın yalnızca üçü 120.0 ve üzerindeydi: Bristol (137.1), San Diego (124.2) ve Kansas (122.5); 140.0’a yaklaşan yoktu, much less 150.0 için yarışabilecek durum.
Kşılaştırma yapmak gerekirse, rakip Denny Hamlin yedi yarışta 120.0 veya üzerinde, dördü 130.0 veya üzerinde ve bir tanesi de iyi niyet olarak 140.0 veya üzerinde derecelendirmeye sahipti.
Teknik istikrarın gücü
Larson, ortalamaya Driver Rating’te (Hamlin, Ryan Blaney ve Tyler Reddick’in gerisinde) dördünci olsa da, son dönemde istikrarının yüksek tavan performanslarından daha az ya da daha fazla bir varlığa dönüştüğüne dikkat çekmiştik. Yani kötü derecelendirmelerden kaçınma yeteneği.
Ancak yüksek tavanlar geri geldiğinde, ortalaması 123.7 ve en düşük 106.3 olan Larson, 2005’ten bu yana herhangi bir Playoff/Chase sürücüsü için en iyi dört yarışlık başlangıçlardan biriyle yola çıktı.
Bu tür erken çıkışlar her zaman şampiyonluğu garanti etmez. Tabii ki, 2009’daki Jimmie Johnson’un yanı sıra 2021’de Denny Hamlin, 2013’te Matt Kenseth ve 2009’da Juan Pablo Montoya gibi örnekler var. Ancak Larson’ın bu baskısı, 2026 tacının baş adaylarından bazılarının daha az baskın koşularına ve/veya bitişlerine denk geldi.
Hamlin’in ortalamasının normal sezonda 100.6’dan The Chase sırasında 98.9’a düşmesi ve Blaney’in The Chase başladıktan sonra 19.3’lük ortalama bitirme derecesi buna örnek olarak gösterilebilir.
Şampiyonluk yarışının favorisi
Bu gelişmeler sonucunda Larson, Hamlin ile başucu mücadelesi verdiği tahmin odds’larındaki denk durumdan net bir favori konumuna geçti: 57%’lik şans oranıyla, Denny için %29 ve Christopher Bell için %10.
Kısacası The Chase aniden Larson’ın kaybetmesi gereken bir yarış haline geldi. Eski sistemde hala şampiyonluk için yarışmadığını görebilecek olsak da, güncel sistemdeki son baskın oyunu onu yakalamayı oldukça zor hale getiriyor.
