•NASCAR.com sitesinde yayımlanan habere göre, Chase Briscoe geçen üç haftada rakibi Kyle Larson‘ın yakalayabileceği bir isim haline geldi. Las Vegas ve Charlotte Motor Speedway’deki üst üste zaferler (Kansas’ta neredeyse biri daha) ile puan farkını 58’e indiren 19 numaralı Joe Gibbs Racing Toyota, son dönemdeki en büyük avantajını gücünden veya hızdan değil başka bir yerden alıyor.
Beş kişilik ekip, yani No. 19 pit kutusundaki beş adam.
Charlotte’daki hizmetlerinden birinde Briscoe’nin ekibi dört lastiği 8,536 saniyede değiştirdi; Racing Insights’ın kayıtlarındaki en hızlı duruş bu. Ekip, iki hafta önce Kansas Speedway’de kırdığı rekoru tekrar kırdı.
Ve bu, Briscoe’nin Bank of America 400 zaferindeki en kritik duruş bile değildi.
2026 Mobil 1 sunumu Chase’te yalnızca dört yarış kaldı; Briscoe, Larson’ın No. 5 Hendrick Motorsports Chevrolet’inin 65 puan gerisinde. No. 19 ekibi, o farkı bir o kadar saniye daha hızlı duruşlarla azaltmaya çalışıyor.
Kansas’ta Briscoe’nin ekibi, o ana kadarki en hızlı dört lastik duruşu olan 8,576 ve 8,616 saniyeyi gerçekleştirdi. Charlotte’da ise daha da hızlandı.
Racing Insights’a göre kayıtlara geçen üç en hızlı Cup duruşu artık No. 19’un; hepsi son üç yarışdan. Chase sırasında kaydedilen en hızlı on dört lastik duruşun altısı da Briscoe’nin ekibinden geldi.
Ama belki de daha da önemlisi bu rakam.
Normal sezonda ekibinin rekabetçi dört lastik duruşunun yalnızca %8’i dokuz saniyenin altına indi. Altı Chase yarışında bu oran neredeyse absürt düzeyde 41’e çıktı; başka hiçbir ekipten iki kat fazla. Bu süre zarfında yalnızca 13 ekip en az bir dokuz-saniye-altı duruşu başardı.
Hız güvenilirliğe kurban gitmedi. Briscoe’nin ekibi, Chase adayları arasında en uzun aktif seri olan 15 üst üste yarışı pit hatası olmadan tamamladı. Kusursuz ve hızlı? Tehlikeli bir kombinasyon.
Arka lastik değiştiren deneyimli Lee Cunningham — ekibinde ön değiştirici AJ Rosini, kaldırıcı Caleb Dirks, taşıyıcı CJ Bailey ve yakıtçı Matt Tyrrell bulunuyor — Temmuz’daki Chicagoland zaferinin ardından ekibe dair bir izah verdi.
“Her zaman bizim uyumamız biraz zaman alıyor gibi geliyor,” Cunningham NASCAR.com’dan Zack Albert’e söyledi.
Görünüşe göre öyle olmuş; beklemek değerine değmiş.
Charlotte sonrasında Briscoe’nin ekibi, bu yıl ilk kez sezonun en iyi pit ekip sıralamasının başına geldi. Hatta Indiana doğumlu’nun Kansas’taki yakın ama keskin pişirilmiş briket gibi P4’lük derecesinden sonra, ekip şefi James Small ilerlemenin farkındaydı.
“Bu adamlar çok yüksek bir düzeyde çalışıyor,” Small NASCAR.com’dan Dustin Albino’ya söyledi, 2024’te bu grupla “belki Martin (Truex Jr.) hâlâ yarışıyor olabilirdi” diye espri yaptı.
Ancak aslanın korkutucu yanı, rekor kıran Charlotte duruşunun 167. turda gerçekleşmesi. Yararı değiştiren duruş daha sonra geldi. Baskı daha da yükseldiğinde ve derinlere inmeleri gerektiğinde tankta daha fazla şey olduğu ima ediyor.
Vurulması gereken araba Christopher Bell’di; Stage 2’yi kazandı ve 93 tur önde gitti. Ama yarışın yaklaşık 60 turu kala gelen uyarı liderleri pit yoluna indirdiğinde, Briscoe’nin ekibi yine bir çarpıcı duruş gerçekleştirdi: 8,696 saniye.
Briscoe, Bell’in önünden çıktı, yeniden yarışa başladı ve son 61 turu o önde tuttu. İki arasındaki temasın ardından Bell çizgide neredeyse onu yakaladı; 2026’nın en yakın Cup bitişinde 0,029 saniye farkla kaybetti.
“Yalnızca pit yolunda öndeki konumumuzu kaybettik, adamlar,” Bell’in ekip şefi Adam Stevens NASCAR.com’a söyledi.
Rekor duruş tarih yaptı. Diğeri ise yararı kazandırdı. Bu hızda yılın en kritik duruşu olmaları pek beklenmiyor.
Briscoe 68, Bell 53 puan topladı. Arkandan geldiğiniz sürücü bu kadar puan biriktirirken o ekstra puanlar hayati önem taşıyor.
Yine de belki de en gösterişli karşılaştırma ne Briscoe ile Larson arasında, ne de Bell ile. Briscoe ile takım arkadaşı Denny Hamlin arasında.
Hamlin, Chase’e Larson’dan 55 puan önünde No. 1 tohumu olarak girdi. Altı yarış sonra 49 geride ve No. 11 ekibinin pit yolundaki performansı, o 104 puantik geri dönüşün bir kısmını açıklıyor. Normal sezonda No. 11 ekibi beşinci sıradaydı; pit yolunda net beş pozisyon kazandı. Chase’te yirminye düştü; üç kayıtlı hatası ve net 40 pozisyon kaybı var.
No. 19 çetesi ise tersine, Chase ekipleri arasında birinci; sıfır hatası ve 20 poziszon kazancı. Aynı organizasyondan iki ekip arasındaki kümülatif pit yolu kazanma-kaybetme farkı 60 pozisyon.
Pit ekip performansı During The Chase:
| Sıra | Sürücü | En iyi duruş | Temiz ort. | General ort. | Hatalar | Tutma % | Kazanılan/kayıbedilen pozisyon |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Chase Briscoe | 8,54 (1.) | 9,36 (1.) | 9,36 (1.) | 0 | %92,2 | +20 |
| 2 | Kyle Larson | 9,02 (14.) | 9,54 (3.) | 9,54 (2.) | 0 | %86,1 | +5 |
| 3 | William Byron | 9,06 (17.) | 9,64 (5.) | 9,64 (3.) | 0 | %95,0 | +10 |
| 4 | Chris Buescher | 8,88 (6.) | 9,66 (6.) | 9,66 (4.) | 0 | %80,6 | -2 |
| 5 | Ryan Blaney | 8,96 (10.) | 9,66 (6.) | 9,66 (4.) | 0 | %67,5 | -4 |
| 7 | Christopher Bell | 8,92 (7.) | 9,44 (2.) | 9,66 (4.) | 2 | %64,1 | -11 |
| 8 | Ty Gibbs | 9,06 (17.) | 9,81 (14.) | 9,81 (10.) | 0 | %88,0 | +10 |
| 10 | Chase Elliott | 9,10 (20.) | 9,72 (9.) | 9,8 (9.) | 1 | %97,1 | +5 |
| 11 | Bubba Wallace | 8,74 (3.) | 9,58 (4.) | 9,71 (7.) | 2 | %77,9 | -13 |
| 15 | Joey Logano | 9,02 (14.) | 9,85 (16.) | 9,97 (15.) | 2 | %62,5 | -3 |
| 15 | Ryan Preece | 8,92 (7.) | 9,95 (21.) | 9,95 (13.) | 1 | %77,5 | -26 |
| 20 | Denny Hamlin | 8,96 (10.) | 9,66 (6.) | 10,15 (17.) | 3 | %76,6 | -40 |
| 21 | Austin Cindric | 9,24 (26.) | 9,79 (13.) | 10,21 (20.) | 2 | %58,8 | -36 |
| 22 | Carson Hocevar | 8,84 (4.) | 9,77 (12.) | 10,26 (21.) | 3 | %59,8 | -40 |
| 24 | Tyler Reddick | 9,26 (28.) | 9,84 (15.) | 10,61 (27.) | 2 | %72,3 | -20 |
| 32 | Daniel Suárez | 9,18 (24.) | 9,92 (19.) | 11,02 (33.) | 3 | %76,4 | -4 |
Duruş ortalamaları başka bir hikaye anlatıyor; temiz dört lastik duruşlarında Briscoe, Hamlin’e karşı 9,36 saniyeye karşılık 9,36 ile üç onda birlik avantaj sahip. Hataları da hesaba katarsak Hamlin’in genel ortalaması 10,15 saniyeye düşerken Briscoe 9,36’da kalıyor.
Bu yalnızca ham hız değil; aynı zamanda bu hızı hataların yutmasına izin vermemek. Bu tabii ki şu soruyu gündeme getiriyor — Briscoe’nin grubu mükemmel kalmaya devam edecek mi yoksa kaçınılmaz bir hata onları mı ısıracak?
Bell’in ekibi yedinci; iki hatası ve 11 net poziszon kaybıyla. Larson’ın grubu şaşırtıcı olmayan şekilde ikinci; sıfır hatası ve beş poziszon kazancıyla. Ryan Blaney’in ekibi ise personel değişikliğinin ardından normal sezonda 32inciden Chase’te beşinciye çıktı.
Bu numaralar puan durumunu tamamen açıklamıyor; strateji ve yarış koşulları da önemli. Ama Briscoe’nin en yakın rakiplerinin eşitleyemediği bir avantajı ortaya koyuyor; patlamasını açıkça destekleyen.
Bu haftasonu, Phoenix Raceway (Pazar, 15.00 ET, USA Network, HBO Max, MRN Radyo, SiriusXM NASCAR Radyo) geç yarış pit kararlarını doğru yapan ekibi ödüllendirmeye, yapmayanları ise cezalandırmaya meyilli bir yer.
Geç Kasım’da Hamlin, kapanış anlarında pit yolunda konum kaybedip altıncı bitirmeden önce 208 tur önde gitti; yine bir şampiyonluk kırıcısında. Mart ayında Bell 176 tur önde gitti ama son uyarıda dört lastik alıp birinciliğinden sekizinciye düştü. Blaney’in iki lastik aldığı ikinciye toparladı.
Bunlar yalnızca daha hızlı veya yavaş duruşlar değil; stratejik çağrıydı. Yine de, en hızlı araba olmanın, uzun ya da yanlış bir pit duruşundan sonra alanın dibinde gömülü kaldığınızda ne kadar çabuk önemini kaybedebileceğini gösteriyor.
Briscoe’nin Phoenix’teki kendi geçmişi de bu haftasonunun nasıl etkileneceğine dair ek bir dolanıklık getiriyor. İlk Cup zaferini Mart 2022’de orada aldı ama son dört derecesi sırasıyla 29, 35, 18 ve 37; 30,0 ortalaması. Larson son yedi Phoenix yarışında altısında dördüncü veya daha iyi bitirdi.
Bu da No. 19 ekibine hataya çok az izin veriyor.
Şanslı olan ki, belki de ona ihtiyaçları olmayacak.
