•Birçok motosiklet tutkunu, uluslararası klasik motosiklet müzayede evlerinde karşısına çıkan o ultra nadir klasiklere sahip olmanın, sürmenin ya da sadece yakından inceleme lüksünün hayalini kurar. Bu yıl müzayede satılan ve 23 bin 100 dolara ulaşan bisiklet şasesine sahip 1904 BSA Minerva’ya bir tur atmak ister misiniz? Ya bu yıl 110 bin dolara satılan 1912 Indian Hedstrom 4 valfli board track yarış motosikleti mi yoksa yine aynı yıl 93 bin 500 dolara çıkan 1922 Harley-Davidson 8 valfli board track yarışçı mı?
Mecum Auctions‘ın Las Vegas Motorcycles 2026 etkinliğindeki bu gerçek klasikler, büyük çoğunluğun bütçesinin oldukça dışında kalabilir.
Wisconsin’den Joe Hackl’ın acınızı anladığını söyleyebiliriz. Klasik ve eski moda motosikletlere karşı güçlü bir ilgisi bulunan Hackl, çoğumuzdan çok daha derin bir bağ besliyor. Bu nadir ve pahalı motosikletlere olan bağlılığı o kadar büyük ki, replikalarını hobi olarak kendisi için üretiyor; üstelik ara sıra siparişleri de değerlendiriyor.
Hackl’ın el emeği klasiklerin nasıl ortaya çıktığı ve replikalarının ne kadar gerçekçi olduğu, kendi başına dikkate değer bir hikaye. Çoğu motosiklet replikasının repurpose edilmiş bisiklet şaseleri ve lastiklerinden kurulması, yaratımlara özgün bir kimlik kazandırıyor; çünkü Hackl’ın taklit ettiği dönemin birçok motosikleti de tıpkı böyle bisiklet şasesi ve lastikle başlıyordu.
Yarışçıların kullandığı aşağı doğru eğilen gidonlar, ters çevrilen bisiklet gidonlarıyla simüle ediliyor. O erken günlerin düz yanak yakıt depolarıysa, levha metalden kesilip bükülerek boyut ve şekli taklit ediliyor; üstelik bazen içine yakıt alabilecek bir taban bile eklenmiyor.
Girder tipili çatalar, ek ayak barları kaynaklanarak ve etki yaratmak için çalışmayan yaylı springlerle desteklenerek yapılıyor. Dönem motorunu andıran şaşırtıcı derecede etkili benzerlikler genellikle tek silindirli veya V-twin hava soğutmalı hava kompresörleriyle elde edilebiliyor; eski gaz çim biçme makinesi ya da yardımcı motorlar da işi görebiliyor.
Eski zamanların mekanik görünümlü havasını katmak için yer yer rastgele parçaların bir araya getirilmesi sağlanabiliyor. Örneğin board track yarış replikasında Hackl, karbüratörde zarifçe eğilmiş gibi görünen bir hız istavrezine dikkatimi çekti. Tasarımıyla şaşkın olduğumda nereden bulduğunu sordum: “Eski bir küvet musluğunun su borusu,” dedi gülümseyerek.
Hackl’ın çöpe giden parçaları kullanması hem zeki hem de hayal gücü dolu. Aynı zamanda klasiklerini düşük bütçeyle, en azından malzeme açısından üretmesine olanak tanıyor; ancak emeği ve harcadığı süre çoğu zaman başka bir mesele.
“Some of these bikes I’ve done in only a few days. Others really took some time to work out the design and to put together,” Hackl explains. “I usually have a design in mind when I start, but the details get filled in as I go. Things I get at yard sales or an auction and things like that might be used on a project I hadn’t thought about when I started it.”
Mevcut çiziklerin, pasın ve solmuş boyanın korunması otantik bir patina oluşturuyor. Tankın üstüne el ile boyanmış klasik marka logolarıysa görünüme son derece ikna edici bir dokunuş katıyor.
Bir bakışta replikalarının çoğu, ultra nadir gerçek ürünlerle karıştırılabiliyor. Hackl’ın bir araba ve motosiklet fuarında tanıştığı uzun yıllardır motosiklet tutkunu biri, replikalarından birinin kesinlikle gerçek olması gerektiğinde ısrarcı oldu. Kendisinin yaptığı ve “motor”un aslında eski bir hava kompresörü olduğu konusunda kendisine ikna etmeye çalışmasına rağmen kişi ısrarını sürdürdü.
