2003 yılının baharında, Nebraska eyaletindeki Roca kasabası, elektrik ileten betonla inşa edilmiş bir bölüme sahip yeni bir köprü açtı. 117 metre uzunluğunda ve 28 metre genişliğindeki bu bölüm, akım geçirerek “açılabilir” bir kar eritici sistem oluşturuyordu. Betonun mükemmel bir iletken olmaması nedeniyle, bu durum önemli bir direnç yaratır ve sonuç olarak ısı üretir. Bu ısı, kış aylarında karı ve buzunu eritiyor, böylece zehirli kimyasallara ve yol tuzlarına göre daha temiz, aynı zamanda günlük işletme maliyeti sadece 30 doların biraz üzerinde olan etkili bir buz çözme yöntemi sunuyor. Yolları tuzlarla kirletmeden karı temizlemenin bir yolu? Ve Nebraska’nın bu sistemine sahip olmasına rağmen, neden her yerde yok?
Cevap, genellikle karşılaştığımız gibi: maliyet. Elektrik ileten betonla inşa edilmiş bir köprü bölümünün işletilmesi ucuz olsa da, üretimi pahalıdır. Normal betona göre yaklaşık iki kat daha pahalı olması, büyük ölçekli kullanım için uygun değildir. Bu durum, propanlı kazanlarla ısıtılan köprülere göre bile daha maliyetlidir. Eğer bu teknolojinin başlangıç fiyatı düşürülürse, gerçek anlamda yaygın olarak kullanılmasına olanak sağlanabilir ve (Türkçeleştirilmiş akıcı ifade).
Elektrik ileten betona nasıl elektrik verilir?
Bu ek maliyet, geleneksel betona eklenecek ekstra malzemeler ve doğru karıştırma zorluğundan kaynaklanmaktadır. Yönteme bağlı olarak bunlar arasında çelik ve karbon lifleri, çelik talaşları ve grafit bulunur; bunların hepsi, düşük voltajlı elektrik uygulandığında ısı üretmek için elektrik direncini artırır. Ancak, bir akım oluşturmak için bu metallerin iyi temasta olması gerekir. Eğer betonda izole edilmiş tek bir çelik talaşı varsa, sihirli bir şekilde başka bir izole talaşa elektrik göndiremez. Bu nedenle, karıştırma işlemi normalden çok daha karmaşık olmalıdır. Tüm bunlar maliyeti artırır.
Bu nedenle, Nebraska’daki Roca Spur Köprüsü, elektrik ileten betonla inşa edilmiş bir sistemin sadece bir test alanıydı; amacının etkinliğini ve gerçek dünya kullanımını ölçmekti. Sistem iyi çalışıyor, ancak başarısının veya başarısızlığının asıl ölçütü, diğer altyapı projelerinin bu sistemi benimseyip benimsememesiydi. Ne yazık ki, cevap hayır.
Ancak maliyetin ötesinde, elektrik ileten betonun yaygın olarak kullanılması için aşılması gereken başka sorunlar da vardır. Sıcaklık düştükçe, beton yüzeyini ısıtmak için daha fazla elektriğe ihtiyaç duyulur. Düşük seviyelerde, elektrik nispeten ucuzdur, ancak uzun süreli bir soğuk hava dalgası durumunda, elektrik ileten betonu kullanmanın maliyeti, onu değiştirmek üzere tasarlanmış kimyasallara çok yaklaşabilir. Bu teknolojinin başlangıç maliyetini daha uygun hale getirmeye yönelik araştırmalar devam ediyor; umalım ki yakında bir atılım olur.
