Olds Calais: Pace’siz Indy 500 Koşu Arabası Edisyonu

• Sürüş
• Otomotiv Tarihi

Bu araç şu anda açık artırmada

Bring a Trailer

Indianapolis 500’nün var olduğu kadar uzun bir geçmişe sahip olan Indianapolis 500 yarışında, bir yarış önleyici araç (pace car) da hep olagelmiştir. Ancak otomobil üreticilerinin, pisti yönlendiren sedan, coupe ve convertible’ların replikalarını satarak para kazanabileceklerini fark etmeleri 1953’e — ilk yarışın düzenlendiği 1911’den 42 yıl sonra — dayanıyor. Turuncu ve beyaz 1969 Chevy Camaro SS/RS ve siyah-gümüş 1978 Corvette pace car replikası gibi bazıları mavi çip koleksiyoner klasikleridir. Diğerleri ise açık artırmada olan bu Oldsmobile Calais 500 gibi nadiren anılırlar.

Oldsmobile’in 2.998 Calais 500 anı pace car sürümü ürettiği belirtiliyor (kafa karıştırıcı bir şekilde bazı kaynaklar sadece 242 olduğunu söylüyor), ancak hiçbiri gerçek sürümle hiçbir benzerlik taşımıyordu. Rockford Files dizisinin yıldızı James Garner’ın sürdüğü gerçek Indy Calais — aslında iki araç vardı — Olds’ün halka sunduğu özel bir convertible sürümüydü.

Bring a Trailer

Aynı şekilde Oldsmobile bayilerinden de temin edilemeyen, gerçek pace car’ın GM’in 2.5 litrelik Tech-4 dört silindirli motorunun özel ayarlı 2.7 litrelik sürümü, açık tekerlekli Indy yarışçılarının önünde kalmayı garantileyecek şekilde 215 beygir gücü üretiyordu.

92 beygirlik pace car

Bring a Trailer

Calais, 1985 modeliyle yeni bir nesildi ve ön sürüşlü N-body platformunu Pontiac Grand Am ve Buick Somerset Regal ile paylaşıyordu. İki veya dört kapılı olarak sunuluyordu; her ikisinde de Olds’ün daha büyük modellerinden alınmış dikey arka cam stili vardı — 1970’lerden kalma, bisiklet çamurlukları ve ahşap ızgaralı tekerlekler kadar modern görünmeyen bir kalıntı.

Tüm pace car sürümleri iki kapılı gövde aldı ve kırmızı metalik boyayla, alt gövdede gümüş renkle kaplandı; kapıların üzerine serpiştirilmiş gümüş pace car grafikleri, arka kısımda bir çıkartma ve birkaç rozetle donatıldı. Ayrıca arabanın bir NASA fırlatmasını kutuyormuş gibi değil, bir otomobil yarışını kutuyormuş gibi görünmesini sağlayan gümüş-kırmızı kova koltuklu iç mekana sahip oldular. Ardından Oldsmobile’in aklında başka bir fikir kalmış gibi görünüyor.

Bring a Trailer

Mekanik bir yükseltme yoktu ve Calais 500 pace car sürümünü, o yılın standart Calais motoru olan 92 beygirli 2,5 litrelik sıralı 4 silindirli motorla bile sipariş verebilirdiniz. Belki 500, 0-96 km/s zamanına referans veriyordu. Bir nekte kurtarış, 125 beygirli opsiyonel 3,0 litrelik V6’dan geldi; ancak bu, beş vitesli manuel seçeneği bırakmayı ve üç vitesli otomatiğe katlanmayı gerektiriyordu.

Motorweek, 60 mph’lik (96 km/s) hızlanmayı 11,4 saniyede tamamladığı Calais V6’nın performansını “takdire şayan” olarak nitelendirdi. Bu, sadece o dönem incelemecilerin ne kadar kolay memnun olduğunu gösteriyor; smogla dolu motorlarla dolu bir onyılığın ardından geliyorlardı.

Quad-4 için çok erken

Bring a Trailer

Bu açık artırmadaki Calais 500, sahibinin 3,0 litrelik V6 ile sipariş verdiği iddia edilen 600 araçtan biri ve sadece 13.000 mil gösteriyor. Gümüş iç mekân neredeyse dokunulmamış görünüyor ve dış cephe de oldukça hoş bir şeftali renginde. Yalnızca kirli motor ve bozulan kaput yalıtımı bu görüntüyü bozuyor. İç deri döşemenin dışında favori detayımız, 1985’te inanılmaz derecede havalı görünmesi gereken Auto-Calculator yol bilgisayarı.

Bring a Trailer

Buradaki utanç verici olan, Calais’in birkaç yıl sonra daha havalı ve çok daha hızlı hale gelmesiydi. Pace car sürümü, Oldsmobile’ın 1988’de tanıtıldığı anda en az 150 beygir üreten, ancak P80 kum kağıdının bir yaprağı kadar pürüzlü olan 2,3 litrelik DOHC Quad-4 motoru için çok erindi. Olds aynı zamanda ismi Cutlass Calais olarak değiştirdi.

Quad-4’ün gelişi, Olds’u 1990’da efsanevi 442 muscle car rozetini kullanmaya teşvik etti ve 1991’de sınırlı sürüm W41 442 geldiğinde, Calais sağlam bir 190 beygir üretiyordu. Bu, aynı yıl 5,0 litrelik V8’li Chevy Camaro RS’den 20 beygir fazlaydı. Ve beş vitesli manuel şanzıman ile alınabilirdi.

Bring a Trailer

Car and Driver, W41 modelinde 60 mil/saat hızlanmayı 7.1 saniyede tamamladı; bu da aslında bir pace car (güvenlik arabası) sürümünden bekleyeceğimiz bir ivmelenme gibi görünüyor. Ancak güç yerine kapı çıkartmalarını tercih ediyor ve garajınıza Indy 500’ün unutulmaz tarihinden nadir bir parçayı koymayı düşünüyorsanız, bu Oldsmobile bakılması gereken bir araç.