1987’nin otomotiv yeraltı dünyasında, Avrupa süper araba soylularının kalplerine korku salan, kömür siyahı bir hayalet Amerikan bulvarlarında dolaşıyordu. Resmi Detroit metal gömlekleriyle kaplı bu turbolu cellat, o kadar şiddetli hızlıydı ki kendi yaratıcıları onu halka açık yollarada test sürüşüne çıkarmayı yasakladı. Zaten tahmin ettiğiniz gibi, bu tek ve benzersiz Buick GNX – Detroit’in son gerçek muscle car‘ı.
39 yıldır, bu karanlık efsanelerden biri iklim kontrollü gizlilik içinde uyuyordu, gölgeli, tehditkar kuyruğunun altında tuhaf bir üretim hattı anomalisi gizliyordu. Sonunda bu çetin canavarı ele geçirme arzusu, deneyimli araba avcısı Dennis Collins’i sabah 3:45’te yataktan kaldırdı.
Kovalamayı YouTube kanalında belgeleyen Teksaslı koleksiyoncu, binlerce klasik alıp sattığını ancak bu özel modelin her zaman kendi elinden kaçtığını itiraf etti. Güvenli mekanik arkadaşı Alex Bohling ve kameraman Zach Gorgas ile birlikte Wylie, Teksas’tan Pelican State (Louisiana) yönünde 501 millik bir yolculuğa çıktı.
Sabah 11:20’de ekip, uzun yıllardır tanıdığı ve keşifçi Jay Riecke’nin ödülü Pellegrini Performance Group’ta takip ettiği Madisonville, Louisiana’ya ulaştı. Dükkan sahibi Jay Pellegrini III, ekibi 1940’lardan 2026 yarış arabalarına kadar 50’den fazla makineye ev sahipliği yapan dev otomotiv kutsal alanına davet etti.
Ancak ana sahne özel olarak 1987 Buick GNX numaralı #192 için ayrılmıştı. Meşhur soğukkanlı Alex Bohling bile zaman kapsülü coupé’yı görünce geniş bir gülümsemeyle yüzündeki gülümseme yakalandı; Stewart-Warner analog hız göstergesinde sadece 1.528 mil gösteriyordu. Sahibi arabayı 2021’de aldı ve replika jantlar taktı, ancak sadece 8 mil sonra vicdan azabı başladı ve dört yıllık depolama başladı.
Bagajı açmak, coupé’yı koleksiyon parçalarının en üst seviyesine fırlatan bir köken kanıtı hazinesini ortaya çıkardı. Yanında sert kapaklı tarih kitabı ve üretim formları, ilk alıcının 1988’de 28.1 mil ile teslim alırken artırım yapmadan ödediği 29.290 dolar perakende fiyatını onaylayan orijinal pencere etiketi duruyordu.
Daha da iyisi, arka koltukta araba numarası 192’ye kayıtlı orijinal Molly Designs ceket vardı. Genel Motors’un son 1980’lerden tek aşamalı siyah boyası fabrikadan meşhur kusurluydu, ancak bu örnek nazik bir parlatma sonrası parladı. Dijital boya kalınlık ölçümü, dokunulmamış fabrika verniğini doğrulayan yanlarda 3.5 ile 4.5 mil arasında düzgün okumalar verdi.
Motor kapağının altında, seramik kaplı Garrett T-3 turbolar kovanı ve intercooler pırıl pırıl görünüyor, yanına elektrikli hidro-boost fren sistemi eşlik ediyor.
Louisiana’ya giderken Dennis Collins, bu arabaları 1987’de mühendisliği ve montajını yapan eski bir ASC/McLaren teknisyenini telefonla aradı. İçeriden gelen kişi, işçilerin önce coupé’ları Michigan’daki Livonia çevresinde yol testine çıkardığını, ancak polis müdahale edene ve General Motors cezaı uygulayana kadar sürdüğünü ifşa etti.
Halka açık yollar yasaklandıktan sonra, ASC/McLaren bir Clayton yerinde dinamometre kurdu ve her arabayı simüle edilmiş 9 mil çalıştırdı, ancak birkaç araba kaydırıcılardan fırlayıp duvara çarptı. Kötü kaydırıcılar mı? Hayır, daha çok muhteşem arabalar.
Coupé’nin post lift’e kaldırılması, fabrika kireç işaretleri, süspansiyon etiketleri ve 16 inç örgülü jantlarda tarih kodlu Goodyear Eagle Gatorback lastikleriyle hala korunan alt kısmı ortaya çıkardı. Özel arka tork kolu ve Panhard çubuğu incelerken, Dennis Collins döküm alüminyum GNX diferansiyel kapağına kazınmış çarpıcı bir anomali fark etti.
Belgelenmiş olarak #192 numaralı olsa da, dokunulmamış aks kapağı #193 seri numarası taşıyordu; işçiler montaj sırasında kapaları yanlışlıkla değiştirmişti. İki şekilde düşünülemez, çünkü üretim serisinden (ve arabanın seri numarasıyla damgalanmış) replika kovanlar yapılmadı.
Fabrika tuhaflığından heyecanlanan ve #193’e sahip olanla (ve/veya #192 için diferansiyel kapağı olanla) kapaları değiştirme teklifinde bulunan Dennis Collins, tam fiyatı ödedi ve replika jantları ve araba örtüsünü bonus olarak aldı.
Kurumsal literatür bunu Grand National eXperimental olarak çevirirken, ASC/McLaren teknisyenleri meşhur olarak X’in, vahşi sokak davranışları nedeniyle X-rated (yetişkinlere uygun) anlamına geldiğini ısrarla savundu. Bu ün, 25 yıldan fazla süren mekanik bir soyun son, isyancı doruk noktasını işaretledi.
Soy kolu 1961’de Buick’in 3,2 litrelik Fireball V6 motorunu tanıttığı yıl başladı; bunu 1973’te lüks segment Regal personal luxury coupe’ın piyasaya sürülmesi izledi. Turbolarlı zorlanmış emme 1976 Indianapolis 500’de sahne aldı: yarışa önderlik eden 3,8 litrelik turbolarlı V6 Regal, seri üretim 1978 Buick Regal Sport Coupe’ın doğmasını tetikledi.
Daha akıcı Regal coupe’ları 1981 ve 1982 NASCAR Winston Cup Grand National Serisi’nde üst üste üretici şampiyonluklarını kazanmasının ardından Buick, Şubat 1982’de Regal Grand National’ı duyurdu. Başta doğal emişli 4,1 litrelik V6 ile 125 beygücu üreten model, 1984’te turbolarlı 3,8 litrelik V6 ile 200 beygücu üretmek üzere tamamen siyah kaplama ile geri döndü.
Hava-hava intercooler eklenmesiyle 1986’da güç 235 beygücu’ya, 1987’ye gelindiğinde ise 245 beygücu’ya yükseldi.
Arka sürüşlü G-body platformunun 1987 sonrası ön sürüşlü mimariye yer açmak üzere emekliye sevk edilmesiyle Buick, ASC/McLaren’i turbolarlı Buick’lerin nihai veda şarkısını yapması için görevlendirdi. Dolu Grand Nationals, Flint montaj hattından indirilip dönüştürülmek üzere Livonia’ya gönderildi.
Reklamların “Şanslı 500” için özel bir seri olduğunu övdüğü halde, 547 üst düzey bayilik General Motors’un sıkı tahsis kotalarını karşıladı (47 tanesi hariç tutulan bayiliğin hukuki işlem tehdit etmesi üzerine Buick geri adım atıp 547 adet montajladı).
İşi bir canavara dönüştürmek için ASC/McLaren, 3,8 litrelik V6’ya hafif seramik impeller’lı Garrett AiResearch T-3 turbolarını ekleyerek turbo gecikmesini kıstı. Mühendisler daha büyük seramik kaplı intercooler, basıncı 15 PSI’ye çıkaran yeniden programlanmış motor bilgisayarı ve tıkanmayan çift egzozlar kurdu.
Güç, çamur sıçratıcıları, kompozit tampon genişleticileri ve kademeli 16 inç lastiklerle donatılmış şasiye aktarılan, yeniden kalibre edilmiş Turbo Hydramatic 200-4R 4 ileri otomatik şanzıman üzerinden aktarıldı.
Resmi teknik formlar 4.400 rpm’de 276 beygücu ve 3.000 rpm’de 360 lb-ft tork iddia etti; ancak dinamometre testleri motorun aslında 300’den fazla beygücu ve 420 lb-ft tork ürettiğini gösterdi. 3.540 pound ağırlığında olan GNX, 0-96 km/s’ye (0-60 mph) 4,6 saniyede ulaştı ve çeyrek milde 13,2 saniyede 167 km/s’ye (104 mph) ulaşarak, sonra da sınırlı üst hızı olan 198 km/s’ye (124 mph) çıktı.
Seçeneklerle donatılmış 18.295 dolarlık bir Grand National ile 10.995 dolarlık ASC/McLaren paketini birleştirmek, 29.290 dolarlık bir fiyat etiketi oluşturuyordu; bu, standart 110 beygücu’lu 1987 Buick Regal’ın 11.976 dolarlık taban fiyatının iki katından fazlaydı. Bu ek maliyet fazlasıyla değerliydi, çünkü kurumsal G-body rakiplerini tam anlamıyla utandırdı.
Oldsmobile’un 1987 Cutlass Supreme 442’si, 96 km/s’ye (60 mph) ulaşmak için 8,5 saniye gerektiren 170 beygücu’lu 5,0 litrelik V8 taşıyordu; Chevrolet’in 180 beygücu’lu 5,0 litrelik Monte Carlo SS Aerocoupe’i ise 7,8 saniye aldı ve çeyrek milde 15,9 saniye koştu.
Daha geniş Detroit manzarasında, o yarıştan ayrılan tuğla biçimli Buick’e eşlik edebilecek yerli bir muscle car ya da spor araç yoktu. 1987’de amiral gemisi 240 beygücu’lu 5,7 litrelik Chevrolet Corvette 96 km/s’ye (60 mph) ulaşmak için 5,7 saniye; 225 beygücu’lu 5,0 litrelik Ford Mustang GT 6,2 saniye; 215 beygücu’lu 5,7 litrelik Pontiac Trans Am GTA ise 6,4 saniye harcadı. Chevrolet ancak 1990’da ortaya çıkan 375 beygücu’lu Lotus motorlu Corvette ZR-1 ile onu yakalayabildi.
Bu altı silindirli dev öldürücüye karşı trafik ışığında utanca uğrayan yalnızca safkan Avrupa egzotikleri bile oldu. Buick, 96 km/s’ye (60 mph) 4,9 saniyede ulaşan 282 beygücu’lu Porsche 911 Turbo’u, 4,8 saniyede ulaşan 382 beygücu’lu Lamborghini Countach 5000 QV’i ve 5,8 saniyede ulaşan 260 beygücu’lu Ferrari 328 GTS’i geride bıraktı.
Sadece 471 beygücu’lu ve 400.000 dolarlık Ferrari F40’nun Temmuz 1987’de ortaya çıkışı, Detroit’in saldırdığı en karanlık yasa dışısının saltanatına son verdi. Ve bana tarihin adil olduğunu söylemeyin, çünkü bugün bir F40’ın ne kadar değerinde olduğuna bakın (1.315 adet üretimiyle çok daha yaygın olmasına rağmen). Ve Hemi Cuda’lara hiç girmeyin; onlar da yalnızca bir yıl üretilen Buick GNX’ten daha yaygın.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔
