Ricciardo ‘Utanç’ ve F1’den Ayrılış Sonrası En Karanlık Günlerini Anlattı

© XPB

Daniel Ricciardo, yıllarca Formula 1‘in, yüzünden hiçbir şeyin güldürücü ifadeyi silemeyeceği bir yer gibi görünmesini sağladı. Ancak bu gülümsemenin ardında Avustralyalı, 2024’te Red Bull sonunda F1 kariyerine son verdiğinde net bir şekilde ortaya çıkan, çok daha acılı bir mücadele verdi.

İki yıl sonra Ricciardo, ayrılığının duygusal sonuçlarına dair son derece açık sözlü bir hesap verdi; başta bu şekilde bitmesinden dolayı utandığını ve kendi beklentilerini karşılayamadığı hissinden muzdarip olduğunu itiraf etti.

Ancak spordan uzakta geçirilen zaman, aynı zamanda beklenmedik bir bakış açısı da getirdi. Hâlâ çıkışının koşullarından hoşlanmaz Ricciardo, bugün Red Bull’un, kendisinin zorlanarak yapacağı bir kararı almış olabileceğine inanıyor.

Eski yarış galibi, paddock’tan ayrıldıktan sonra kurduğu hayat ve ayrılığı üzerine Formula 1’in Beyond the Grid podcast’indeki bir görünümünde düşüncelerini paylaştı.

Ricciardo’nun belki de yapmayacağı karar

Ricciardo, McLaren‘de geçirdiği iki zorlu sezonun ardından 2023’te Red Bull’un çevresine geri döndü ve başta Nyck de Vries’in yerine AlphaTauri’ye katıldı.

Bu geri dönüş, özgüvenini geri kazandırmayı ve olası olarak onu Max Verstappen’in yanında Sergio Perez’in koltuğunu ele almak için yarışır konuma geri getirmeyi hedefliyordu.

Bu hırs nihayetinde bir sonuca ulaşmadı. 2024’te 18 yarıştan yalnızca üçüncü sıraya girmeyi başaran Ricciardo, Red Bull’un Perez’in olası yerine Liam Lawson’u değerlendirmeye çalışması üzerine Singapur Grand Prix’sinden sonra kadrodan çıkarıldı.

Ricciardo’nun son yarışı, aynı zamanda acı-tatlı bir dipnot getirdi: kariyerinin 17. ve son Grand Prix en hızlı turunu kaydetti.

Geride bakıldığında, Avustralyalı, devam etmek isteyip istemediğini sorgulamaya başladığından çok sonra bile kabin içinde kalmayı sağlayabilecek yarışa olan bağlılığının etkisini fark ediyor.

“O zamanlar sahip olduğum korku, geriye dönüp baktığımda ve artık o kadar mutlu olduğumu öğrendiğimde, ya sözleşmelerini sürekli uzatırlardı? Devam eder miydim?” diye söyledi F1’in Beyond the Grid podcast’inde.

“Kırmayı gerçekten istiyordum, istediğimi biliyordum. “

“Sizinle şimdi söylüyorum: 2022 Monaco’da yarıştan sonra, dairemde takımımın yanında oturuyorum ve ‘arkadaşlar, artık bunu yapmak istemiyorum. Bitti’ dedim.”

“Bu konuşmaları yıllar içinde birden fazla yaptım. 2015 Silverstone da başka bir zamanıydı.”

“Elbette düşüklükler oluyor, vs., ama aynı zamanda her şeyden uzaklaşmak istediğim anlar da oldu; ama gerçek şu: yapabilir miydim?”

“Çünkü etrafınızdaki size harika olduğunuzu, bunu hâlâ yapabileceğinizi söyleyen insanlar var ve siz de bu seslerin çoğuna inanır hale geliyorsunuz.”

“Zararlı niyetleri olmadığını biliyorum, ama kendi düşüncelerinizi birazcık bile ortaya koyacak bir şansınız pek olmuyor.”

“Bence bu muhtemelen devam ederdi ve belki hâlâ yarışıyor olurdim; bu da korkutucu bir düşünce.”

“Bu yüzden bitiş biçimini hâlâ sevmiyorum, ama aynı zamanda tetiğin çekilmesine minnettar olduğum bir tarafım var, çünkü şimdi bunu yapmak istemezdim.”

‘Sadece hissettiklerimden kaçınıyordum’

Kararın nihayetinde kendisi için doğru olmuş olabileceğini kabul etmesi, nasıl gerçekleştiğinin acısını silmedi.

Yıllarca en üst düzeyde rekabet eden bir sürücü için kariyerinin ani bitişi, sadece bir iş kaybından fazlaydı. Kendisi hakkında inşa ettiği imaja ve motorsporlarındaki ilk günlerinden beri taşıdığı beklentilere meydan okudu.

“Çok genç bir yaşda yarışmaya başlıyorsunuz ve yıllar içinde, sanırım, bir acımasızlık inşa ediyorsunuz; ama bu aynı zamanda içe dönük de oluyor,” dedi. “Kendinize karşı çok katı olabiliyor ve kendinizden çok şey bekliyorsunuz.”

“Bu yüzden diyelim ki başarısızlık, ya da benim bakış açım böyleydi – başarısızlık. O anda gerektiği kadar performans gösterememek ya da sezonu tamamlayamamak ya da ne biliyim.”

©VCARB

“Sonra sizde bir utanc duygusu oluşuyor. Tıpkı başarısızmış gibi, ve bir zamanlar yapabildiğim şeyi yapamamış gibi.”

“Ve evet, o birkaç ayı nasıl yönetmeye çalıştığımı düşündüğümde, aslında tümüyle utançtan kaçmak vardı; insanlar beni kamuda gördüğünde ‘ha ha ha’ diyerek keyifli zaman geçiriyorum, bir içki içiyorum ya da ne biliyim, ama için için hissettiğim şeyden—içimde derinlerde biriken çok fazla acı ve hüzünden—gerçekten kaçıyordum.

‘İşte, bitti’ dedim. Bir zamanlar dünya şampiyonluğu için mücadele eden ya da en azından onun için mücadele etmeyi uman bir gençtim ve açıkçası yarışları kazanmak gibi şeyler. Ama şimdi durum şöyle: ‘Ah, bitti.’

Ricciardo’nun kamuya mal olmuş tanıdık kişiliği ile özel hayatındaki mücadeleler arasındaki fark özellikle belirgindi.

Cuilanmış bir kariyerin kaybının hüznünü, bir zamanlar dünya şampiyonluğu mücadelesi umudu taşıyan bu kariyeri kaybetmenin yasını, o kahkahalar ve kaygısız görünüm örtüp örtmedi.

Paddock’un ötesinde bir anlam bulmak

Formula 1’den iki yıl uzakta kalmak, Ricciardo’yu yarış haftaları, tur süreleri veya şampiyonluk hedefleri olmadan başarıyı nasıl tanımlamak gerektiğini yeniden düşünmeye zorladı.

Bu geçiş her zaman rahat olmadı. Profesyonel yarışlamanın sağladığı düzen ve yoğunluk olmadan, bazen hayatına yön veren şeyi belirlemekte zorlandı.

“Bir amaca sahip olmak açıkçası hâlâ çok önemli” diye ısrarladı. “Ve evet, son iki yılda amacım olmadan uyanığım günler oldu ve günler sadece geçip gidiyor, siz de ‘peki, hayatımla ne yapıyorum?’ diyorsunuz.

‘Dürüst olmak gerekirse, kendinizi bir başarısız gibi hissediyorsunuz. Ve aynaya baktığınızda kendinize bunu söylemek oldukça sarsıcı: ‘Ben bir başarısızım, bu hafta hiçbir şey başaramadım ve günler sadece geçip gidiyor; hayatımla ne yapıyorum?’

“Otuzlu yaşlarımdayım ve çok şey yaptım ama hâlâ yapılacak ve yaşanacak çok daha fazla şey var.

“Yani evet, bir amaç buluyorum ama kendime hatırlatıp kendime şunu söylüyorum: bu, tırmanmam gereken devasa bir dağ olmak zorunda değil; sadece her gün uyanıp kendini iyi hissettirecek, gülümsetecek ve bir görev verecek bir şeyin olması yeterli.”

Bir zamanlar hayatı bir sonraki sonuç için durmak bilmeyen bir takipsizlikle tanımlanan bir sürücü için bu, belki de en önemli değişim. Ricciardo Singapur’da aldığı sonucu yeniden yazmadı ya da acı vermediğini sanmadı.

Ama öğreniyor ki, Formül 1’in ötesindeki hayat başka bir şampiyonluk kazanmaktan ibaret değil ve ileriye gitmek, her sabah yataktan kalkmak için bir sebep bulmak kadar basit bir şeyle başlayabilir.

Tüm F1 haberlerinden X ve Facebook üzerinden haberdar olun