•Silikon ve Polisiloktan Tanımı
Silikon veya polisiloktan, siloktanlardan (−R2Si−O−SiR2−, burada R = organik grup) oluşan bir polimerdir. Bunlar genellikle renksiz yağlar veya kauçuk benzeri maddelerdir. Silikonlar, dolgu macunlarında, yapıştırıcılarda, yağlayıcılarda, tıpta, pişirme kaplarında, ısı ve elektrik yalıtımında kullanılır. Bazı yaygın biçimler arasında silikon yağı, silikon gresi, silikon kauçuk, silikon reçine ve silikon kalafat bulunur.
Kimyasal Yapı
Daha kesin olarak polimerize edilmiş siloktanlar veya polisiloktanlar olarak adlandırılan silikonlar, her silikon merkezine bağlı iki organik gruplu inorganik silikon-oksijen omurga zinciri’nden (⋯−Si−O−Si−O−Si−O−⋯) oluşur. Genellikle organik gruplar metildir. Malzemeler döngüsel veya polimerik olabilir. −Si−O− zincir uzunluklarını, yan grupları ve çapraz bağlama değiştirerek, silikonlar çok çeşitli özellikler ve bileşimlerle sentezlenebilir. Sıvıdan jele, kauçuğa ve sert plastiğe kadar kıvamda değişebilirler. En yaygın siloktan lineer polidimetilsiloktan (PDMS), bir silikon yağı’dır.
İkinci en büyük silikon malzeme grubu, dallı ve kafes benzeri oligosiloktanlardan oluşan silikon reçine’ye dayanır.
Terminoloji Tarihi
F. S. Kipping, 1901’de polidifenilsiloktan, Ph2SiO (Ph, fenil anlamına gelir, C6H5) formülünü anlatmak için, keton benzofenon, Ph2CO formülüne benzer şekilde (terimi orijinal olarak “silikoketon” idi) “silikon” kelimesini türetti.
Kipping, polidifenilsiloktanın polimerik olduğunu, benzofenonun ise monomerik olduğunu çok iyi biliyordu ve Ph2SiO ve Ph2CO’nun zıt özelliklerine dikkat çekti.
Kipping’in molekülleri ile ketonlar arasındaki yapısal farklılıkların keşfedilmesi, “silikon”un artık doğru terim olmadığı (genel kullanımda kalsa da) ve modern kimya terminolojinin terminolojisine göre “siloktan” teriminin tercih edildiği anlamına gelir.
Silikon ve Silisyum Ayrımı
İngilizcede “silicon” olarak tabir edilen ve dilimizde “silisyum” olarak kullanılan element ise silikon polimerinden farklıdır. Silisyum bir kimyasal element, sert koyu gri bir yarı iletken metaloid’dir ve kristalçizgi (İngilizce: crystalline) biçiminde integre devre’ler (elektronik çipler”) ve güneş pil’leri yapmak için kullanılır. Siloktan olarak tabir edilen ve dilimizde kullanılan silikon, karbon, hidrojen, oksijen ve belki başka tür atomları da içeren ve çok farklı fiziksel ve kimyasal özelliklere sahip bileşiklerdir.
Artık silanonlar olarak adlandırılan ancak “silikon” adını hak edebilecek olan silikon-oksijen çift bağları içeren bileşikler, mikroelektronik üretiminde kimyasal buhar biriktirme ve yanma yoluyla seramik oluşumu gibi gaz fazlı işlemlerde uzun süredir ara ürünleri olarak tanımlanmıştır.
Bununla birlikte, siloktanlara polimerleşmek için güçlü bir eğilime sahiptirler. İlk kararlı silanon 2014 yılında A. Filippou ve diğerleri tarafından elde edildi.
Özellikler
Silikonların temel özellikleri arasında düşük ısı iletkenliği, düşük kimyasal duyarlılığı ve elektriksel yalıtkanlılığı bulunur.
Kullanım Alanları
Silikonların kullanım alanları arasında otomotiv ve hava sahası yer alır.
Bu açıklama Vikipedi kaynaklarından uyarlanmıştır ve şu lisans altında sunulur: CC BY-SA 4.0.
