15 Ocak 2010’da Makuhari Messe’de düzenlenen Tokyo Auto Salon’un Toyota standı, kapıların açılmasından önce ısıtılmış bir atmosferle karşılandı. O sabah soğuk hava içinde, Toyota’nın yeni bir spor araç stratejisi duyuracağı söylentisi, editörü de dahil olmak üzere basın ekibini açılış saatinin yarım saati öncesinde arka alana çekti. Oraya vardıklarında Toyota Başkanı Akio Toyoda’nın zaten yerinde olduğunu gördü. Toyoda, ilk sözlerinde okuyucuların bakış açısından bir değerlendirme yaparak, bir önceki sayıda yer alan “sürüş hissi” konseptinin başarılı olduğunu belirtti. 2009 yılında Lexus LFA için ayrı bir ek sayı hazırladıklarını da hatırlatan Toyoda, “Sayfaları çevirdiğinizde, geliştirme sürecinin anıları bir günlüğüne okuyormuş gibi aklınıza gelir” yorumunu da yapmıştı.
Standın gururla sergilenen merkezi parçası, MR-S’yi temel alan ve Harrier hibrit güç ünitesini ön-arka konfigürasyonuna göre tersine yerleştiren (ön tekerlere motor, arka tekerlere motorlu motor) “GRMN Spor Hibrit Konsept”ti. Bu makineye bir bakış atan Toyoda, çocukça bir coşkuyla konuşarak, bu aracın ne kadar eğlenceli bir hibrit spor araba olduğunu vurguladı. Toyoda, “Bu araba bir başkanlık konuşması için çıkacak olsam, tam olarak bu araçta oturup çıkardım” diyerek, konuşmada sert konuşmaktan ziyade bu aracın odak noktası olması durumunda ne yapmak istediğini daha iyi anlaşılabileceğini ifade etti.
Spor Araç Programının Kurulduğu An
Başlatılan basın toplantısında Toyoda, yani burada Morizo (Moriyoshi) olarak da bilinen isim, tüm salonu dolduran basın mensuplarının karşısında gururla bir ilan okudu. Toyota’nın sürüş hissinde yeni bir boyut kazandıracak spor konvertibl serisinin, “G’s” (takma adıyla G Spor) ve “GRMN” (GAZOO Racing tuned by MN) olarak tanıtıldığı duyuruldu. Bu geliştirme çalışmalarının ana gücünü oluşturacak yeni kurulan “Spor Araçlar Koordinasyon Birimi” sorumluluğunu üstlendi. Subaru ile ortak geliştirme yürüten ve 2009 Tokyo Motor Show’da dünya genelinde ilk kez tanıtılan “FT-86” konsept modelinin seri üretim versiyonunu yönetecek baş mühendis Tetsuya Tada, birim başkanlığına getirilirken, deneysel departmanın liderliğine Nürburgring’de Morizo’yu yetiştirdiği söylenen efsanevi master test sürücüsü Hiroshi Morisugi atanmıştı.
Motorsporun en zorlayıcı koşullarında edinilen tecrübe ve bilgi birikiminin seri üretim araçlara son derece cömertçe aktarılması, Toyota’nın sürüş hissinde gerçekten ciddi bir değişim yapma kararlılığının habercisiydi. Salon, konsept arabaları özelleştiren “FT-86 G Spor Konsept” (ki bu da ne kadar ilginçse turbo motorlu), Avrupa için tasarlanmış kompakt “Aigo” modelinin temel alındığı ve ön motorlu arka çekişli (FR) yapıya dönüştürülen “Aigo FR Hot Hatch Konsept” ile Mark X ve Prius’un G Spor modelleri dahil olmak üzere sayısız öneri modelinin yan yana sergilendiği bir atmosferdeydi.
İlk Seri Üretim Model Bir Minibüncü Çıktı
Bu ortamda, ticarileşmenin ilk adımı olarak işaretlenen araç, bir spor araba değil, aile odaklı bir minibüs olan “Noah/Voxy” idi. Hatta otomobil medyasının bile “Neden minibüsten?” diye şaşkınlıkla soruları yükseldi. Ancak Morisugi’nin yaklaşımı farklıydı. Morisugi, “Toyota araçlarının içinde şu an en çok acı çeken sürücü minibüsün sürücüsüdür” diyerek, bunu ilk olarak çözme isteğini açıklayordu.
O dönemin minibüsleri, muazzam bir konfor alanı, pratik kayar kapılar ve geniş görüş açısı sunarken, sürücü “sürüş keyfi” konusunda fedakarlıklara katlanıyordu. Direksiyonu çevirdiğinde bir tempo gecikmesiyle sert bir şekilde yanal hareket, otobanlarda rüzgarın itmesi ve her virajda arka koltuğundaki aileyi düşünerek hızı düşürme zorunluluğu sürücüyü bekliyordu. “
