Bizlerden çoğumuz gibi Toyota da Avrupa’nın yeni araç bayilerinde içten yanmalı motorlara yer açmasını istiyor ve bunu nasıl yapacağına dair oldukça cesur bir önerisi var: yalnızca uygun yenilenebilir yakıtlarla çalışan araçlar, şirketin Cuma günü yaptığı açıklamaya göre sıfır emisyonlu araçlar sayılmalı. Evet, kaputun altında yakıt yakan bir motor olsa bile.
Toyota bunu “işbirliği ve pragmatizm” çağrısı olarak niteliyor. Spesifik olarak, Avrupa düzenleyicilerinin bu fikri AB’nin Yenilenebilir Enerji Yönetmeliği ile uyumlu ortak bir tanımlama altında kabul etmesini istiyor. Buradaki önemli kelime “yalnızca”. Bu, her benzinli aracın sahibinin ara sıra farklı türde yakıt almasından dolayı yeşil rozet almasını talep etmek değil; yalnızca uygun yakıtlarla çalışan araçların o sıfır emisyon etiketini alıp alamayacağı soruluyor.
Zamanlama kritik, çünkü Avrupa zaten içten yanmalı motor oyununun sonunu yeniden gözden geçiriyor. Mevcut kurallar, 2035’ten itibaren yeni araç ve ticari araç filosundan CO2 emisyonlarında %100’lük bir azalma öngörüyor; ancak Avrupa Komisyonu alternatif olarak kalan emisyonların uygun yakıtlar veya Avrupa düşük karbonlu çeliği ile telafi edilmesi şartıyla %90’lık bir azalma önerdi. Kabul edilirse, bu 2035 sonrasında içten yanmalı motorlar için biraz alan bırakacak. Toyota, yenilenebilir yakıt araçlarının bu daha geniş tartışma içinde sıfır emisyonlu sürüşler olarak tanınmasını istiyor.
Bu arada, bir aracın uyumluluk formülünde nasıl sayıldığıni değiştirmek, o CO2’nin teorik olarak karbon nötr ya da ona yakın olsa bile, aracın gerçekten CO2 yaymasını durdurmayacak. Toyota’ya fair olmak gerekirse, yalnızca yasama organlarından tanka ne konduğuna sözünü vermelerini istemekten daha fazlasını yapıyor. Temmuz ayında Toyota, BMW, Bosch ve Repsol, Repsol’un %100 yenilenebilir benzinıyla çalışan yaklaşık 20 aracın katılımıyla altı aylık bir İspanyol pilot çalışması başlattı.
Bosch, yenilenebilir yakıt kullanımını doğrulamak için araçlardan, doldurma istasyonlarından ve yakıt kartı işlemlerinden gelen bilgileri kullanan dijital izleme sistemini sağlıyor. Deneme, mevcut araçların ve yeniden yakıtlandırma altyapısının bu yaklaşımı destekleyebileceğini kanıtlamayı amaçlıyor. Ancak başarılı olsa bile, bunun tüm bir kıtanın bu geçişi hızlıca yapabilmesi anlamına gelmiyor.
Son olarak, burada en azından olası bir sorunu belirtmekte fayda var: Düzenleyiciler bir yenilenebilir yakıt aracının her zaman yalnızca yenilenebilir yakıt kullandığını nasıl bilecek? Sahipleri farklı bir şey kullanmaya karar verirse, bu tüm amacın büyük ölçüde suyunu çıkarabilir. Toyota, düzenleyicileri tamamen kendi tarafına katmadan önce burada bir çözümü oturtmuş olabilir; yine de böyle bir otomotiv deviğin içten yanmalı gücü etrafında biraz alan bulma çabasını görmek iyi.
