Trabant Sonunda 4 Silindirli Motor Aldı: Doğu Almanlar Batı Araçları Alabilecek Duruma Geldi

Andrew Hasson/Getty Images

Add Jalopnik on Google:

Almanya’nın II. Dünya Savaşı‘nın ardından Amerika Birleşik Devletleri ve Rusya tarafından ikiye bölünmesinin ardından, Alman Federal Cumhuriyeti (Batı Almanya) ve Alman Demokratik Cumhuriyeti (Doğu Almanya) büyük sanayi yeniden inşası projeleriyle karşı karşıya kaldı. Her iki taraf da nüfusunu harekete geçirmek zorundaydı ve bunu aynı şekilde yaptılar: devlet kontrolündeki otomobil üreticileri. Volkswagen (günümüzde 18,6 milyar dolarlık bir yeniden yapılandırma planını değerlendiriyor) Batı Almanya’yı temsil eden Aşağı Saksonya eyaletinin elindeydi. Bu arada, DEMOKRATİK CUMHURYETİ’ne ait VEB Sachsenring Automobilewerke Zwickau, Trabant otomobilleri üretiyordu.

Trabantlar, VW’in rakibi Böcekler kadar popüler olamadı, ancak kendi şartlarında başarılı oldular. Çok daha küçük bir pazarla karşılaşmalarına rağmen, 1957’deki çıkışlarından 1991’deki sona ermesine kadar 3 milyondan fazla Trabant aracı üretildi. 1992’de de kültürel ışın ışının içinde bir de çevre aldılar: U2, “Achtung, Baby” albümünün kapağına bir Trabant koydu. Daha yakın zamanda — ve daha rahatsız edici bir şekilde — sanatçı David Černý, hayalet gibi heykeli “Quo Vadis” için bir Trabantı bacaklar üzerine koydu.

VW’in Böcekleri ile Trabant’ın ayrışacağı başka bir yol da — bir süreliğine — motoru sağlıyordu. Böcek, başından beri ünlü bir yatay dört silindirli, dört zamanlı motora sahipti. Trabant ise 1990’a kadar iki silindirli, iki zamanlı motorlara güvendı — ve dört silindirli motora geçtiğinde, bu motor VW’den lisanslıydı. O zamana kadar elbette Berlin Duvarı yıkılmıştı, Almanya yeniden birleşmişti ve Trabant bir yıl sonra daha sert Batı rekabetine dayanamadı. Trabant’ın iki silindirli motorlara olan bağlılığının geriye düşüren tek şey olmadığı kesinlikle doğru, ancak motorunu modernize etmenin aldığı zamanda bazı daha derin sebepler vardı.

Trabant neden daha erken geçiş yapmadı?

Tobias Nordhausen/Wikimedia Commons

Trabant’ın ilk görevinin uygun fiyatlı ulaşım sağlamak olduğunu düşünürsek, ilk motorlarının hem iki zamanlı hem de iki silindirli olmasını anlayabilirsiniz. Zira iki zamanlı motorlar genellikle dört zamanlı olanlarından daha ucuz ve yapımı daha basittir — although they’re also extremely environmentally unfriendly. Silindir sayısı açısından bakıldığında, dört yerine iki kullanmak süreci daha da ucuz ve basit hale getiriyordu.

Ayrıca tipik bir Trabant’ın işini yapması için büyük bir motora ihtiyacı yoktu. İkonik ve uzun ömürlü 601 — 28 yıl boyunca üretimdeydi — sadece 142 inç uzunluğundaydı ve yalnızca 1.400 pound ağırlıktaydı. Yaklaşık olarak Chevy Spark ile aynı uzunlukta, ancak o arac neredeyse 1.000 pound daha ağırdı. Yani erken Trabantların yeterince güçlendirmeleri için büyük bir motara ihtiyaçları yoktu. Ancak zaman geçtikçe, yöneticiler bile daha modern bir araca ihtiyaç olduğunu fark ettiler. Ancak işte Sovyet politikaları kendi çirkin başını yükseltiyordu.

Trabant geliştirmesi için gereken fonlar Sovyet Politbüro tarafından onaylanmak zorundaydı, ancak sorumlu memur mevcut modeller hâlâ bu kadar popülerken parayı harcamak istemedi. Vatandaşlar için 10 yıllık bekleme listesi vardı, although how much of that really had to do with their popularity is an open question. Buna rağmen, Politbüro mensupları aslında Volkswagen ile bir anlaşma yaptı — yukarıda bahsedildiği gibi — Trabant üretimi için VW’in 1,1 litrelik iki zamanlı motorunu lisanslamak için. Ancak Berlin Duvarı o zamana kadar düşmüştü ve insanlar Batı alternatiflerine erişim kazanmıştı. Ve bu nedenle, model sona ermeden önce 40.000’den az Trabant 1.1 modeli üretilecekti.