Az sayıda klasik Amerikan muscle car’ı, Floridalı kolektör Lee Saunders’a ait 1969 Plymouth Hemi Road Runner kadar samimi bir şekilde son 1960’ların ham ve vahşi sokak performansının ve fabrika hotrod yapımının ruhunu yansıtır. Bu tavan direkli iki kapılı sedan, 426 kübik inçlik Street Hemi V8’i dört vites manuel şanzımanla, 4.10 oranında arka aks ile birleştiriyor ve kilometre sayacında 27.224 orijinal mil gösteriyor.
Bu sadeleştirilmiş Mopar’ın belgelenmiş hikayesi 1987 yılına dayanıyor; aile dostu ve başarılı otomobil boyacısı Lee Pritchard arabayı kendi için satın aldı. Saunders’ın daha önce aldığı ilk arabayı boyamış olan Pritchard, 1969 Plymouth’i sadece 27.000 mil gösteren yerel bir hayatta kalan araba olarak aldı ve ona hassas bir restorasyon yaptı. Saunders için yeşil bu sedan, daha önce bindiği ilk Hemi’li otomobil oldu.
Bu ilk sürüş, Pritchard restorasyonu tamamladıktan kısa bir süre sonra Floridalı Safety Harbor’da gerçekleşti. Saunders ziyaret için uğradığında, Pritchard Road Runner’ı garajından geriye doğru çıkarıp sürüş yolundan aşağıya, kasabanın içinden geçen dar bir iki şeritli yola çıkardı. 5 mil/saat hızla hareket ederken, replika kırmızı şeritli eğik katmanlı lastiklerle, Pritchard gaza bastı ve tüm dört vitesi kullanarak lastikleri döndürdü ve Saunders’ı ömür boyu Hemi gücüne bağımlı hale getirdi.
Çok geçmeden felaket Plymouth’u neredey Yakaladı; Pritchard arabayı bir Hemi ile Buick arasındaki sürat pisti müsabakasının üçüncü turuna hazırladığında. Pritchana ana etkinlikten önce sürat pistinde deneme seyirleri yaparken, çift dört beslemeli motor bir karbüratör geri patlaması yaşadı ve tam start çizgisinde alev aldı. Pritchard hemen kokpitten aşağı atılıp yakındaki bir görevliden yangın söndürücü aldı.
Pritchard ardından baltayla hasar gören ön camı ve gösterge panelini onardı, orijinal 426 kübik inçlik V8’i yeşil Road Runner’a geri kurdu ve 1990’lı yıllarda sürat pistine döndü. İç bileşenlerin tamamen stok halini koruyarak yalnızca dikkatli ateşleme zamanlaması ve karbüratör ayarları yaparak, çekiş sınırlı sedan en iyi birinci mil (quarter-mile) sürat süresini 12.87 siye olarak kaydetti.
Saunders, Muscle Car Campy YouTube videosu çekimi için sürüş sırasında Jim Campisano’ya şunu söyledi: Sürücüler yüksek devreden dönen Hemi’i yalnızca bloğu ve bacaklarını korumak için vites değiştiriyordu – açık havada bir piston gösterisinin yaklaşan tehlikesinden.
1996’dan itibaren Saunders, 1969 Road Runner’ı babası için bakımını yaptı ve babası vefat ettikten sonra tek sahip oldu. Saunders gençliğinde yeşil arabaları nefret etse de, bugün metalik F8 Yeşili’ni kıymetlendiriyor; bu renk, 1969 için getirilen daha keskin gövde karakter çizgilerini ve yeniden tasarlanan radyatör grille’ini öne çıkarıyor. Kup, şu yalnızca Saunders fabrika boyalı çelik jantları ve kasemsi jant kapakları restore edene kadar krom yol jantlarını taşıyor.
Kırmızı Hemi alım girişli mat siyah kaputun altında, parlak kırmızı Coyote Duster hava filtresi takılı 425 beygir gücündeki 426 kübik inçlik Street Hemi oturuyor. 1969 Air Grabber kanalları, taze havayı kaput üzerinden doğrudan karbüratörlere yönlendiriyor. Bu araba opsiyonel güç ön disk frenlerle sipariş edildiği için ana silindir daha önde konumlanıyor ve boşluk sağlamak için kaput altı hava kutusunda fabrika montajlı dikdörtgen bir çöküntü gerekiyor.
Dört vitesli 383 ile Hot Rod 98 mil/saat hızda 14.74 siye, Car Life 100.6 mil/saat hızda 14.7 siye ve Hi-Performance Cars 100 mil/saat hızda 14.65 siye kaydetti. 1969 Hemi Road Runner’ı test eden Motor Trend 105.38 mil/saat hızda 13.56 siye, Car and Driver 105.14 mil/saat hızda 13.54 siye, Super Stock 108 mil/saat hızda 13.38 siye ve Speed and Supercar 107.65 mil/saat hızda 13.32 siye kaydetti.
Neredeyse iki on yıllık haber yayıncılığından sonra Răzvan farklı bir ortaya yöneldi. Saha muhabiri, bir TV yapımcısı ve denizci oldu ama kendisini otomotiv tutkunları arasında evindeymiş gibi hissettiğini keşfetti.
