Did a 990km drive in my e-Vitara: How it compares with my S-Cross
News
e-Vitara sahiplerinden biri, aracıyla 990 kilometrelik bir yolculuk deneyimini paylaştı ve bu deneyimi Scross modeliyle karşılaştırdı.
BHPian Scross4176, diğer kullanıcılarla bu deneyimini şu şekilde aktardı:
990 km e-Vitara ile
Arka Plan: Ben, eVitara 61kwh Zeta modelinin sahibiyim. Geçtiğimiz temmuz ayının son haftasında, Ramanathapuram’a (Tamil Nadu’nun güneyinde) acil bir seyahat yapmam gerekti. Aracı şarj etmek için cuma gecesi %19 batarya seviyesindeyken prize taktım. Planım, erken yola çıkmak ve uygulamanın yaklaşık 7 saat 50 dakika sonra tamamen dolacağını göstermesiydi. Bu yolculuğu 6 yaşındaki oğlumla yapacaktım. Çok fazla bagaj planlamamıştık çünkü pazar günü Chennai’ye dönecektik.
Önemli Not: Daha önce bu rotayı sayısız kez Scross 1.3 MJD aracımla kat ettim. Yaklaşık bir planlama gerektirmiyordu. Sadece yakıt doldurup yola çıkıyordum. Bu mesafeyi tek seferde katediyor ve genellikle 6,5 saatten kısa sürede tamamlıyordum. Genellikle sabah erken saatlerde yola çıkmayı tercih ediyorduk çünkü oğlum yol boyunca uyuyacaktı ve trafik de bu saatlerde daha az oluyordu. Yaklaşık 18-20 km/litre yakıt tüketimi elde ediyordum.
Planlama: Bu sefer, eVitara ile ilk kez bu rotayı kullanacağım için biraz daha plan yapmak zorunda kaldım. Ramanathapuram’a öğleden sonra 4’e kadar ulaşmam gerekiyordu ve hipermile yapıp menzili artırmaya çalışmayacaktım. Ayrıca, Maruti’nin sunduğu ücretsiz şarj imkanlarından yararlanmak istiyordum. Bu nedenle, rotam üzerindeki Nexa hızlı şarj istasyonlarını araştırmalıydım. Yolculuğun yaklaşık 490 km olacağını hesaplamıştım. Ramanathapuram’da Nexa hızlı şarj istasyonu bulunmuyordu. Rotam üzerinde dikkatimi çeken yerler ise şu şekildeydi: Chengalpet (başlangıçtan 30 km), Perambalur (250 km), Trichy (300 km) ve Karaikudi (390 km).
Karaikuri’de şarj imkanı olması durumunda, oradan Ramanathapuram’a gidiş-dönüş yaklaşık 180 km olacaktı. Ayrıca, yerel olarak aracı kullanmam gerekiyorsa, Karaikuri’ye dönüp tam şarj etmem gerekecekti. eVitara’dan 400 km’den fazla menzil elde edebileceğime emindim.
İki farklı seçenek değerlendirdim:
1) Sabah 4-5 gibi erken saatlerde yola çıkarsam, Chengalpet’teki Nexa istasyonunda tam şarj yapıp Karaikuri’ye kadar gidebilirdim (Chengalpet’ten 360 km). Bu, iki aşamalı bir strateji anlamına geliyordu ve menzil konusunda endişelenmeden bu mesafeyi güvenle kat edebilirdim. Ayrıca, hedefe oldukça rahat bir şekilde ulaşabilirdim.
2) Eğer sabah 6:30 gibi şarjın dolmasını bekleyip yola çıkarsam, Karaikuri’ye doğrudan gidebilirdim. Biraz daha fazla uyuyabilirdim, ancak menzili korumak için dikkatli olmalıydım. Ancak, trafik yolculuk süresini etkileyebilir ve hedefe zamanında ulaşma olasılığı azalabilir.
3) Benzer şekilde, Karaikuri yerine Trichy’deki Nexa istasyonunda şarj yapabilirdim. Ancak, bu konum rotamdan sapacaktı ve yolculuk süreme ek zaman ekleyecekti. Yine, hedefe zamanında ulaşma olasılığı azalacaktı.
Perambalur, EforMe uygulamasında hızlı şarj istasyonu bulunmadığı için seçenekler arasından çıkarıldı. Arena servis merkezine bağlı yavaş bir şarj istasyonu bulunuyordu. Ancak, otoyola çok yakın olması ve yolun yaklaşık ortasında yer alması nedeniyle önemli bir alternatifti.
Uygulama: Daha iyi dinlenmiş bir şekilde seyahat etmek istediğim için sabah 6:45’te evden ayrılmayı tercih ettim. Trafiğin normal olduğu, Chengalpet’e kadar saatte ortalama 50-60 km hızla ilerlediğimi fark ettim. Aracı saatte 80-90 km hızla sabit tuttum. Google Haritalar’daki hız göstergesi ile aracın göstergesindeki hız arasında yaklaşık 4-5 km/saatlik bir fark olduğunu fark ettim. Eco modda kullandığım için, araca yeterli güç sağladığını düşündüm. Trafikte yavaşlayan araçları geçmek için tek pedal modunu kullanırken, açık alanlarda bu modu kapatıyordum. Hızlanmak eğlenceliydi ancak lastiklerin yere basma sesini duyabiliyordum. Zihnim beni sürekli olarak lastik maliyetleri konusunda uyarıyordu ve bu şekilde devam edersem lastikleri sık değiştirmem gerekecekti.
Oğlum tuvalete gitmek istediği için planlanmamış bir durak yapmak zorunda kaldık. Samayapuram gişelerinden 16 km önce bulunan A2B’ye (genellikle kullandığımız bir mola yeri) yakın olduğumuz için, oraya kadar beklemeye karar verdik. Bu BPCO istasyonunda tuvaletler temizdi ve ayrıca bir de şarj istasyonu bulunuyordu, ancak Maruti tarafından sağlanan ücretsiz şarj imkanlarından yararlanmak istemediğim için kullanmadım. Bu durum yolculuk süresine 40 dakika ekledi çünkü mola sırasında “podi dosa” yiyeceklerini yemeye karar verdik.
Srirangam’ı yaklaşık %32 batarya seviyesinde geçtik ve kısa süre sonra büyük bir trafik sıkışıklığına yakalandık. Google Haritalar, bu durumun yolculuk süresine 23 dakika ekleyeceğini gösteriyordu. Tam o anda, EforMe uygulamasını tekrar kontrol ettim ve Karaikuri’deki şarj istasyonunun çalışır durumda olup olmadığını kontrol ettim. Ancak, uygulama üzerinden şarj istasyonunun çevrimdışı olduğunu gördüm. Bu durum planlamamı önemli ölçüde etkiledi çünkü Ramanathapuram’dan sonra rotam üzerinde başka Nexa hızlı şarj istasyonları bulunmuyordu. Bu nedenle, hızla Trichy’deki istasyona gitmeye karar verdim ve hedefini değiştirdim. Bunu daha önce yapsaydım biraz zaman kazanabilirdim. Sonuç olarak, hedefe biraz gecikmeli olarak ulaştım.
Plan değişikliği nedeniyle Ramanathapuram’a yaklaşık %49 batarya seviyesinde ulaştım. Bu durum, Trichy’ye dönüp şarj etmek zorunda kalırsam zor durumda kalabileceğimi gösteriyordu. Karaikuri’deki istasyona telefonla ulaşamadığım için biraz endişeliydim. Ailece güvenli bir yolculuk yapmak istediğim için, Ramanathapuram’da fırsat şarjı yapmaya ve endişelenmeden seyahat etmeye karar verdim. Zeon 120kw hızlı şarj istasyonu Ramanathapuram’da bulunuyordu. Bu, ilk kez kullandığım bir Zeon veya Nexa dışındaki bir şarj istasyonuydu. Uygulamayı indirmiştim ve üzerinde para yüklemiştim. QR kodunu taradım ve şarj başladı. Şarjın ne zaman durdurulacağını ayarlayamıyordum. Oğlumla birlikte akşam yemeği yemek istediğimiz için, tamamen dolana kadar beklemeye karar verdik. Bu sırada başka bir aracın şarj istasyonunu kullanmasını beklemek istemiyorduk. Sonuç olarak, %45’ten %100’e şarj olma süreci 56 dakika sürdü ve 984 TL tuttu.
Ertesi gün sabah 4’te Chennai’ye doğru yola çıktık. Karaikuri’ye gidip oradaki şarj durumunu değerlendirmek istiyordum çünkü bu rota benim için düzenli bir seçenek olacaktı ve yol üzerindeki çeşitli şarj imkanlarını bilmek istiyordum. Karaikuri’ye yaklaşık 5:30 civarında vardığımızda, güvenlik görevlisi henüz uyanmamıştı. Onu uyandırmak istemediğim için ana kapı kilitliydi ve şarj istasyonu bahçenin içinde bulunuyordu. Diğer Nexa şubelerinde olduğu gibi, burada da doğrudan şarj istasyonuna park edip takılıyordum. Ayrıca, EforMe uygulamasında otomatik şarj ayarlı olduğum için her şey sorunsuz ilerledi.
Yolculuğun geri kalanında herhangi bir aksilik yaşamadık. Ortalama saatte 90-95 km hızla ilerledik ve yavaşlayan araçları geçmek için gerektiğinde hızlanıyorduk. Scross’ta, doğru vitese geçirmek ve gücü hissetmek önemliydi. Burada ise, daha esnek bir sürüş deneyimi vardı.
Önemli Notlar:
1) Ani frenleme durumlarında aracın durma mesafesi konusunda dikkatli olmak gerekiyor. Scross’ta bu konuda daha iyi bir performans sergileniyordu.
2) Aracın menzili, yüksek sıcaklıklarda olumsuz etkilenebilir. Bu durumu planlamada göz önünde bulundurmak önemlidir.
3) Sürüş konforu için hız sabitleyici (cruise control) özelliğinin bulunmaması eksikliktir. Scross’ta bu özellik mevcuttu.
4) Batarya seviyesini gösteren değerlere güvenmek yerine, gerçek menzili takip etmek daha doğru olacaktır.
5) Ailece seyahat ederken, ani duruşlarda veya hızlanmalarda dikkatli olmak gerekiyor.
6) Telefon görüşmelerini yapmak için fiziksel düğmelerin bulunmaması bir eksikliktir.
7) Klima ayarlarının beklendiği gibi çalışmaması ve fan hızının manuel olarak ayarlanması gerekebilir.
8) Yüksek irtifa değişikliklerinin yakıt tüketimini etkileyebileceği unutulmamalıdır.
Sonuç: Scross’u özlüyorum. 220.000 km boyunca harika bir yol arkadaşı oldu. Geriye dönüp baktığımda, bu aracı alırken aklıma gelenler şunlardı: 1.3 MJD motor, yakıt verimliliği, geniş servis ağı ve Avrupa üretimi olması. eVitara da benzer özelliklere sahip. Yüksek menzilli batarya, geniş servis ağı ve güvenilir üretim gibi avantajları var. Şehir içi sürüşlerde daha konforlu bir deneyim sunuyor. Yan görünümü çok beğeniyorum ve her fırsatta görmek istiyorum. Ayrıca, evde 3kW’lık güneş enerjisi sistemim sayesinde elektrik maliyetlerimi düşürüyorum. Bu aracı şehir içi kullanım için daha uygun görüyorum.
İstatistikler:
Volvo EX90 review: A detailed look at the interior
Mountains, beaches of Wales & more: Road trip in a rented Volvo XC90
Got home my Tata Sierra.ev QWD: Already did a 1000 km & 1 road trip
We did a 3000+ km road trip across South India in a BMW M340i
Road trip in our BMW X3 M40i to Chanderi & other cities along the way
