Mercedes-Benz‘in neredeyse %20’lik Çin sahipliği, Senato Ticaret Komitesi’nin üzerinde müzakere ettiği ve olası muafiyetler içeren yüzde 15’lik kesim sınırıyla çarpışması, Alman otomobil devi için ABD pazarındaki operasyonlarını doğrudan tehdit eden bir konuyu gündeme getirdi. Alman üreticinin Alabama’daki araç fabrikaları ile Çinli hissedarlarının oluşturduğu bu kombinasyon, aslen Çinli otomobil üreticilerine yönelik hazırlanan bir yasa, Mercedes’in Amerikan işini doğrudan hedef aldı.
Senato Ticaret Komitesi’nin önerisi, yüzde 15’den fazla Çin sahipliğine sahip herhangi bir otomobil üreticisini Amerika Birleşik Devletleri’nde araç satmaktan menerecektir. Hisse oranı %20’in hemen altında seyrettiği için Mercedes yasak yolunun tam ortasına geldi ve hızla en öne çıkan deneme davası haline geldi.
Mercedes-Benz Bu Çin Araç Yasasına Nasıl Dahil Edildi
Bu mevzuat, Çinli otomobil üreticilerini ve teknolojilerini Amerikan yollarından uzak tutmak için yazıldı; yaklaşık üç on yıllık bir ABD üretim geçmişine sahip Alman bir şirketi cezalandırmak amacıyla değil. Ancak sahiplik hesabı ayrım yapmadı.
Yüzde 15’lik eşik halka açık hale gelir hale gelince, Mercedes’in yanlış tarafta bulunduğu açıktı. Yasanın baş destekçisi Senatör Bernie Moreno bu sorunu doğrudan kabul etti. Moreno, Reuters’e yasam organlarının yasanın Mercedes-Benz’i ABD pazarından men etmeyeceği şekilde değişiklikler müzakere ettiğini söyledi.
“Kesinlikle bir araya gelerek hareket etmiyorlar ya da yönetim kurulunda temsilleri yok.” Källenius, hisse oranlarını koordine edilmiş değil, finansal ve pasif olarak nitelendirdi.
Mercedes-Benz CEO Ola Källenius
Senator Ted Cruz bu çatışmaya farklı bir bakış açısı sundu. Genel Motors’un rakibini Amerikan pazarından uzaklaştırmak için sahiplik eşiğini lobile ettiğini iddia etti. Bu iddia bağımsız olarak doğrulanmadı ve bunun, bu yasa etrafındaki politikanın ne kadar parçalandığını gösteriyor.

Mercedes 15 Yüzdelik Sahiplik Tavanını Nasıl Aşabilir
Mercedes, şirketi hissedar tabanında herhangi bir yeniden yapılandırma zorlamadan aşacak olan sahiplik tavanını yüzde 15’ten yüzde 25’e çıkarmayı lobile ediyor. Moreno, Mercedes’in uyum ayrıntılarını çözerken çalışmaya devam etmesine izin verecek ayrı bir seçenek sundu: muafiyetler.
Her senator bu istisnaları ayırmaya hazır değil. Rand Paul, yüzde 15’lik çizginin Aston Martin ve Lotus gibi küçük markalarla birlikte Mercedes-Benz’i de içine çekebileceğini savundu ve yasanın kapsamının daha ileri gitmeden önce daraltılmasını istedi. Bu anlaşmazlık, oyu geciktirmeye yardımcı oldu.
Senato destekçileri şimdi kalıcı oyunu, orta seçimlerden önce bir karar zorlamaktansa, meclisin tatilden döndüğü Kasım ayına itti. Yasa nihayet mevcut biçiminde geçerse, Mercedes sahip olduğu yapıyı uyuma getirmek için 2030’a kadar süreye sahip olacak.
Bu yasa üzerindeki mücadele, Çin bağlantılı araç teknolojisi üzerinde daha geniş bir federal girişimin içinde yer alıyor; bu girişim zaten otomobil üreticilerinin, Çinli bileşenlerle inşa edilen araçlardan gelen yazılım ve verileri nasıl ele aldığını şekillendirdi. Diğer otomobil üretici yöneticileri, sahiplik ile teknoloji riski arasındaki çizginin gerçekten nerede düştüğü konusunda benzer kaygılarını dile getirdi. Bu ayrım, tam da bu yasanın Kasım ayına kadar belirsizlik içinde kalmasını sağlayan şeydir.
